Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2009

ΤΟ "ΠΟΝΤΙΚΙ" ΠΟΥ (ΑΚΟΜΑ) ΒΡΥΧΑΤΑΙ

Αδέλφια καλησπέρα,

Συνήθως οι συμπεριφορές είναι αυτές που χαρακτηρίζουν ανθρώπους, ομάδες, έθνη. Μέσα στην σαπίλα που δημιουργεί η οικονομική κρίση, μέσα στην φτώχεια και την ανέχεια, μια μικρή χώρα με την συμπεριφορά της δείχνει ότι δεν καταλαβαίνει ούτε από νέους πλανητάρχες, ούτε από πλούσιους γείτονες.

Σαν αρχηγός του χωριού των Γαλατών, λες και έχει πάρει μάθημα από την μοναδική ταινία του Πίτερ Σέλερς «Το ποντίκι που βρυχάται», τότε που ο Σέλερς αποφασίζει σαν αρχηγός ενός ασήμαντου κρατιδίου να κηρύξει τον πόλεμο στην Αμερική… κάπως έτσι και ο Ραφαέλ Κορέα, πρόεδρος του Ισημερινού αποφάσισε να συνεχίζει να δίνει μαθήματα στις ΗΠΑ.

Ενώ όλοι οι ηγέτες του πλανήτη με τον έναν ή άλλο τρόπο ανακηρύξαν «Μεσσία» τον Ομπάμα και πανηγύριζαν για την νίκη του, ο Κορέα από της 7 Φεβρουαρίου μέχρι και σήμερα, με συνοπτικές διαδικασίες απέλασε δύο αμερικάνους διπλωμάτες, ο ένας εκ τον οποίων μάλιστα ήταν και ο σταθμάρχης της CIA στην χώρα του Ισημερινού.

Κάτι τέτοιες ενέργειες σε συνδυασμό με τους δικούς μας ΛΙΓΟΥΣ κυβερνήτες σε φτάνουν σε σημείο να πιστεύεις ότι η μετανάστευση είναι η μόνη λύση.

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια

Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2009

ΤΗΣ ΦΥΛΑΚΗΣ ΤΑ ΣΙΔΕΡΑ...

Αδέλφια Καλημέρα,

Όταν ο κόσμος μιλάει για τον βρώμικο ρόλο των ΜΜΕ στην σύγχρονη εποχή, συνήθως το κάνει χωρίς να έχει κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό του. Όμως υπάρχει μια αίσθηση που μικρά μικρά «πραγματάκια» έρχονται να την επιβεβαιώσουν κάθε λίγο και λιγάκι. Έτσι έγινε και με μια σοβαρή είδηση που σχεδόν ΟΛΑ τα ΜΜΕ φρόντισαν να την θάψουν με τέτοια μαεστρία που θα την ζήλευαν ακόμα και οι αιγύπτιοι ταριχευτές του Τουτανχαμών.

Σχεδόν πριν από ένα μήνα (19/1) το Τριμελές Εφετείο Αθηνών εκδίκασε την υπόθεση του πρώην Δημάρχου Αμαρουσίου Τζανίκου σχετικά με την προσφυγή πολιτών της πόλης για τις παρανομίες του Δημάρχου και άλλων καλόπαιδων για την οικοδόμηση του ΠΑΡΑΝΟΜΟΥ “THE MALL”.

Το Εφετείο καταδίκασε σε 12 μήνες φυλακή με ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΗ απόφαση τον πρώην Δήμαρχο, χωρίς να κάνει δεκτό τους ισχυρισμούς ότι το “THE MALL” ωφέλησε το Μαρούσι και δεν προξένησε καμία περιβαλλοντολογική κατασττροφή.

Η συγκεκριμένη δίκη είναι η πρώτη που έχει οριστεί για το 2009 αφού ακολουθούν άλλες 6, σχετιζόμενες πάντα με το “THE MALL”. Μάλιστα σε μια από αυτές ζητείτε αποζημίωση 600 εκ. € υπέρ του Δήμου για τις τεράστιες ζημιές που προκλήθηκαν στην πόλη από την ενέργεια των κατασκευαστικών του κ. Λάτση και τον Τζανίκο.

Σε μια περίοδο που οι κάμερες των κωλοκάναλων τρέχουν να καλύψουν την οποιαδήποτε μαλακία έρθει στο μυαλό του κάθε «Μαλέλη», κατάφεραν να θάψουν ίσως την πιο αισιόδοξη είδηση των τελευταίων μηνών…

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια

ΥΓ: Και για να κλείσω «ποδοσφαιρικά» με ένα σύνθημα… Νικήτα ετοιμάσου φτάνει η ΣΕΙΡΑ ΣΟΥ.

Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2009

ΤΙ ΚΡΙΜΑ... ΑΠΟΛΥΘΗΚΕΣ

Αδέλφια καλημέρα,

Μετά από ένα διάλλειμα και χωρίς πολύ όρεξη για σχολιασμό των γεγονότων, να ‘μαστε πάλι εδώ. Η αλήθεια είναι ότι ούτε σήμερα θα έγραφα αν δεν είχα δει πρώτα την «καταπληκτική» είδηση της ημέρας…

… Η είδηση έλεγε πως ένας 32χρονος εργάτης πατέρας 2 παιδιών, στην Κομοτηνή, απολύθηκε μέσω sms το οποίο έγραφε «Δεν μπορούμε να σε βρούμε, πέρνα την Δευτέρα να πάρεις την αποζημίωση σου».

Ο ρεπόρτερ μίλησε για ασυδοσία. Άντε εγώ να το σκληρύνω και να το κάνω αλητεία. Το θέμα όμως είναι ένα και μοναδικό. Εδώ πλέον μιλάμε για εργασιακό μεσαίωνα. Μετά τους ανασφάλιστους εργάτες που «κλειδώθηκαν» σε ψυγείο, μετά την γαλαντόμα προσφορά του Jumbo, μετά τα εργατικά ατυχήματα που με τα βίας χωράνε στα μονόστηλα των εφημερίδων ΤΟΥΣ… τώρα έχουμε και την τεχνολογία να «βοηθάει» το έργο τους.

Απογοητευμένος από την πλειοψηφία των κατοίκων αυτής της χώρας, που την δύναμη της στις εκλογές την δείχνει μόνο όταν έχει να επιλέξει μεταξύ του Λούκα και τον Κόκκινων Χαλιών στο X Factor, τελικά δεν ξέρω αν ακόμα και ο Θεός είναι ικανός να μας σώσει.

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια.

Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2009

ΧΕΡΙ ΧΕΡΙ ΜΕ ΤΗΝ ΣΦΗΝΑ


Αδέλφια καλημέρα,

Ο σοφός λαός λέει πως όταν η Μαριορή απέκτησε τα πάντα της έλειπε ένας φερετζές. Κάπου εκεί μπαίνει ο μεγαλοεκδότης και αδελφός του «τα περιστέρια κάθονται πάνω μου» λέγε με Καρατζαφέρη, Σπύρος και αποφασίζει να φέρει τον φερετζέ στην Μαριορή.

Σαν να μην μας έφταναν όλα τα άλλα που κουβαλάμε σαν λαός έχουμε και τον κάθε αποτυχημένο εκδότη που αποφασίζει με το έτσι θέλω να ασκήσει εξωτερική πολιτική. Έτσι λοιπόν κατόπιν εντολής του εκδότη ένα άλλο λαμπρό μέλος της ΕΣΗΕΑ (λογικά πρέπει να είναι) ο δημοσιογράφος της εφημερίδας «Η ΣΦΗΝΑ», Γιώργος Χριστοδούλου, τράβηξε προς Ίμια μεριά και αποφάσισε να βγάλει φωτογραφίες κρατώντας την Ελληνική σημαία (μάλλον από αυτές που τους περίσσεψαν όταν η εφημερίδα τις έδινε δωρεάν).

Κάπου εκεί αρχίζει και η γνωστή ελληνική τρέλα. Οι αρχές εξετάζουν το φωτογραφικό υλικό (που κοσμεί το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας) και αποφαίνονται ότι ο δημοσιογράφος είχε μεταβεί σε άλλη βραχονησίδα. Το πεντάγωνο από την πλευρά του λέει ότι την φύλαξη της ευρύτερης περιοχής την έχει το λιμενικό και κάπως έτσι στήθηκε το γαϊτανάκι της τρέλας με πρωταγωνιστές έναν «καραγκιόζη» εκδότη έναν ακόμα πιο «καραγκιόζη» δημοσιογράφο και τα υπουργεία Εθν. Αμύνης, Ναυτιλίας και Εξωτερικών της χώρας.

Φυσικά όλα αυτά γίνονται την ίδια στιγμή που στο ελληνικό εναέριο χώρο οι τούρκοι πιλότοι κάνουν βόλτες πρωί, μεσημέρι, βράδυ και η ανασφάλεια έχει φωλιάσει για τα καλά στους κατοίκους των νησιών που βλέπουν τα F16 να κάνουν «παιχνιδάκια» πάνω από τα κεφάλια τους…

… αλλά εγώ δεν έχω να φοβηθώ ΤΙΠΟΤΑ όσο υπάρχουν ευπατρίδες και πατριώτες σαν τον Καρατζαφέρη (Σπύρο και αδελφό) θα κοιμάμαι ΗΣΥΧΟΣ.

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια.

Δευτέρα 19 Ιανουαρίου 2009

"ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΛΟΓΙΑ"...


Αδέλφια καλησπέρα,


Όταν η καθημερινότητα μας χωράει σε στίχους, τότε μιλάμε για τον Μάνο Ελευθερίου...


Απ' το κακό και τ' άδικο διωγμένοκι όπως ενήστευες τη δίκοπη ζωή,

σε βρήκα ξαφνικά σημαδεμένο να σ' έχει ο κάτω κόσμος ξεγραμμένο

κι ο πάνω κόσμος να 'ναι οι τροχοί που σ' έχουν στα στενά κυνηγημένο...


Και πήρες του καιρού τ' αλφαβητάρικαι της αγάπης λόγια φυλαχτό,

για να βρει πάλι ρίζα το χορτάρικαι πήρες την ελπίδα και τη χάρη,

ψηλά να πας να χτίσεις κιβωτόμε την ελπίδα μόνο και τη χάρη...


Μα πως να μην ξεχάσεις την αυλή σου και την παλιά τη γνώμη καθενός,

όσους κρυφά περπάτησαν μαζί σου να σημαδεύουν πάλι τη ζωή σου

και να σαι το πουλί κι ο κυνηγός στις μαύρες λαγκαδιές του παραδείσου...


Κρυφά και φανερά σ' ακολουθούνε οι συμμορίες κι οι βασανιστές και

ψάχνουν μέρα - νύχτα να σε βρούνε,

μα δεν υπάρχει δρόμος να διαβούνε γιατί ποτέ δεν ήταν ποιητές,

το χώμα που πατούν να προσκυνούνε..


Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια.

Παρασκευή 16 Ιανουαρίου 2009

ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΔΑΜΕ

Αδέλφια καλημέρα,

Δεν ξέρω αν κάποιος μπορεί να μας απαντήσει το πότε θα πιάσουμε πάτο, όμως απ’ ότι δείχνουν τα πράγματα έχουμε πολύ δρόμο ακόμα. Δρόμο μέσα στην ανέχεια και την φτώχεια που μας οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια οι «κρίσεις» ΤΟΥΣ. Ανέχεια και φτώχεια, δύο έννοιες που για εμάς μπορεί ακόμα να είναι απλές λέξεις, όμως για εκατομμύρια κατοίκους του πλανήτη είναι οι «ετικέτες» της ζωής τους.

Αδελφέ, μην μπεις καν στον κόπο διαβάζοντας αυτές τις γραμμές να κουνήσεις το κεφάλι σου με θλιμμένο ύφος σκεπτόμενος τους φτωχούς της Αφρικής ή τους φτωχούς σε Ασία και Λατινική Αμερική. Αν δεν το έμαθες τα κατάφεραν μια χαρά και πλέον άλλαξαν την γεωγραφία της φτώχειας.

Στην πλούσια Ιαπωνία οι αρχές ανακάλυψαν ένα 49χρονο νεκρό μέσα στο σπίτι του. Ο άνδρας που εδώ και ένα χρόνο ήταν άνεργος, πέθανε πριν από ένα μήνα. Στους αστυνομικούς έκανε εντύπωση το άδειο του ψυγείο καθώς και ότι η νεκροψία έδειξε ότι το στομάχι του δεν υπήρχε ίχνος φαγητού.

Αδελφέ τι έγινε ; Η Ιαπωνία σου «κάνει» κάτι το μακρινό ; Εάν ναι, τότε σου έχω και κάτι από εδώ δίπλα…

Στην Βοσνία και αφού το δίδυμο των κοντών τσάρων της Ρωσίας έκλεισε το φυσικό αέριο, τουλάχιστον 6 άτομα πέθαναν από το κρύο.

Αν η Βοσνία δεν σου κάνει για δυτική Ευρώπη, σου έχω και απ’ αυτό…

Σίγουρα κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τους 265 άστεγους νεκρούς στο Παρίσι που είπαν γεια σε αυτό τον μάταιο κόσμο παγωμένοι.

Όμως βρε Αδελφέ μην τα χάνεις… Το σύστημα είναι εδώ έτοιμο για ακόμα μια φορά να δώσει την λύση. Η αρχή έγινε στην Αγγλία όπου μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ αποφάσισαν αντί του να πετάνε τα ληγμένα τρόφιμα να τα βάζουν πίσω στο ράφι σε τιμές κόστους ώστε οι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα να μπορούν να τα αγοράσουν (Oh my God… Τι φιλάνθρωποι… Τι Charity).

Βλέπεις Αδελφέ… Οι Ευρωπαίοι προτιμούν ζωντανούς φτωχούς με γεμάτο στομάχι έστω και με ληγμένα τρόφιμα, παρά νεκρούς φτωχούς με άδειο στομάχι.

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια.

Πέμπτη 15 Ιανουαρίου 2009

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ


Αδέλφια καλησπέρα,

Πρέπει να ήμουν μικρό παιδί όταν άκουσα ή διάβασα για πρώτη φορά το γνωστό σύνθημα των Κύπριων «ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ». Μεγαλώνοντας κατάλαβα ότι η μνήμη είναι το μεγαλύτερο όπλο μας ενάντια σε αυτούς που μας θέλουν πιόνια σε μια στημένη παρτίδα σκάκι (ναι, ναι ακόμα και σκάκι μπορείς να στήσεις).

Έτσι και εγώ με την σειρά μου ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ…

… ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ το 1968 και την 12η ολομέλεια της Βουδαπέστης που οδήγησε στην διάσπαση του κόμματος σε μια εποχή που οι μεν μιλούσαν για ενότητα και πάλη και οι δε μιλούσαν για «καρέκλες».

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ τους τόνους λάσπης από την «Εσωτερική Αριστερά» την δεκαετία του ’80, καθώς και το ματάκι που έκλεινε προς την εξουσία (από τότε είχαν το χούι).

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ την επιχείρηση διάλυσης του ΚΚΕ το 1990-1991 από τους μετέπειτα πρωταγωνιστές του ΣΥΝ και μελλοντικούς βουλευτές-υπουργούς του ΠΑΣΟΚ. Όσο κοντός και να είναι ο Ανδρουλάκης ΔΕΝ μπορώ να τον ΞΕΧΑΣΩ έξω από την πόρτα του Περισσού εκείνο το βράδυ να μιλά για «πραξικοπηματική» στάση του κόμματος.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ το συνέδριο του ΣΥΝ το 1996 και την αποθέωση που γνώρισε ο Σημίτης, όταν αυτός έκανε την εμφάνιση τους στην αίθουσα.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ τις εκατοντάδες συνεργασίες ΠΑΣΟΚ – ΣΥΝ στις δημοτικές εκλογές από την δεκαετία του ’90 μέχρι και σήμερα, με αποκορύφωμα την ΠΑΤΑΓΩΔΗ αποτυχία της μπεμπέκας Δαμανάκη στην Αθήνα.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ τις συνεντεύξεις – προτάσεις για συνεργασία του Κωσταντόπουλου προς το ΠΑΣΟΚ.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ τα χιλιάδες παρκαρισμένα καλάμια έξω από την Κουμουνδούρο μετά την εμφάνιση των πρώτων δημοσκοπήσεων των Μάρτη του 2008.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ την επίθεση κατά του κόμματος και της Παπαρήγα που έκανε ο Κοροβέσης στην Πάτρα.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ το πόσο αντικομμουνιστής είναι ο Ψαριανός, που με την πρώτη ευκαιρία ταυτίζει τους Ναζί με τους κομμουνιστές.

Μετά απ’ όλα αυτά και με την μνήμη μου όπως διαπιστώσατε σε πολύ καλά επίπεδα αναφορικά με την ενότητα της αριστεράς σε blog ή σε δρόμους έχω να πω τα εξής…

ΔΕΝ ΜΕ ΧΕΖΕΙΣ ΡΕ «ΝΤΑΛΑΡΑ» (συγνώμη Γιώργο)

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια.

ΥΓ : Η “συμμετοχή” μου στο μπλογκ της δήθεν “Ενότητα στα Blogs της Αριστεράς”, είναι καθαρή ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ

ΥΓ 2 : Σύντροφε radiocollectiva, καλή δύναμη.