Αδέλφια καλησπέρα,Αν δεν κάνω λάθος τέτοια ώρα περίπου, απογευματάκι, είναι η στιγμή που τα μεγάλα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια κλείνουν. Φρανκφούρτη, Παρίσι, Λονδίνο, Άμστερνταμ, Μιλάνο. Είναι η στιγμή που οι «εκλεκτοί» κάνουν το ταμείο της ημέρας και ρίχνουν μαύρο δάκρυ. Χθες την ίδια ώρα μάθαινα ότι μια ιστορική ποδοσφαιρική ομάδα της Αγγλίας , η Darlington, έμπαινε στο καθεστώς επιτήρησης, αφού ο πρόεδρος της δεν ήταν πλέον σε θέση να πληρώσει ούτε πένα.
Το συγκεκριμένο συμβάν ήρθε να προστεθεί σε μια ολοένα και μεγαλύτερη λίστα ποδοσφαιρικών ομάδων της Ευρώπης που με τον έναν ή άλλον τρόπο αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα. Ποιος άλλωστε μπορεί να ξεχάσει την West Ham. Στο τέλος του καλοκαιριού η ομάδα έμεινε ξαφνικά χωρίς χορηγό αφού η XL βάρεσε κανόνι. Λίγους μήνες αργότερα ο Ισλανδός πολυεκατομμυριούχος ιδιοκτήτης της, Μπιόργκολφουρ Γκούντμουντσον, αποχώρησε από τη θέση του προέδρου της δεύτερης μεγαλύτερης τράπεζας της πατρίδας του, της Landsbanki, η οποία έβαλε "λουκέτο" και πλέον τα πράγματα για τους Λονδρέζους είναι απίστευτα δύσκολα.
Η Manchester Utd, η ομάδα με τους περισσότερους φιλάθλους στον πλανήτη στο τέλος της σαιζόν μένει και αυτή χωρίς χορηγό, αφού η AIG (αμερικάνικη ασφαλιστική εταιρεία) δεν μπορεί να πληρώσει 20εκ. ετησίως που ήταν η αρχική συμφωνία για την διαφήμιση της στην φανέλα των κόκκινων διαβόλων. Φυσικά η ομάδα του Μάντσεστερ είναι «γωνιακό μαγαζί» και έτσι μέσα σε λιγότερο από μια εβδομάδα υπέγραψαν συμφωνία με την αραβική εταιρεία τηλεπικοινωνιών STC Saudi Telecom, η οποία θα καταβάλει στον αγγλικό σύλλογο 133 εκατ. ευρώ για την επόμενη πενταετία, δηλαδή 26,6 εκατ. ευρώ ετησίως, πολύ περισσότερα από το συμβόλαιο με την AIG.
Στην Ισπανία, υπάρχουν τουλάχιστον έξι σύλλογοι, μεταξύ των οποίων και γνωστές ομάδες όπως η Θέλτα και η Σοσιεδάδ, οι οποίοι βρίσκονται υπό εκκαθάριση.
Στην Ιταλία οι περισσότερες ομάδες είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο του Μιλάνου, με συνέπεια η οικονομική κρίση να επηρεάζει άμεσα τις συναλλαγές των μετοχών τους.
Όλα τα παραπάνω με μια πρώτη ματιά συσχετίζουν την οικονομική κρίση με το ποδόσφαιρο, ΟΜΩΣ τα πράγματα δεν είναι πάντα τόσο απλά. Η προσωπική μου άποψη είναι ότι το ποδόσφαιρο δεν «πληρώνει» την διεθνή οικονομική κρίση αλλά την πλεονεξία και την ανηθικότητα των διοικούντων του τα τελευταία 20 χρόνια.
Το θέμα πλέον είναι ΗΘΙΚΟ. Τρανό παράδειγμα είναι η Darlington. Η ομάδα παίζει στην ομώνυμη πόλη με πληθυσμό που δεν ξεπερνά τους 95.000 κατοίκους. Το 2006 εμφανίστηκε στην πόλη ο G. Houghton γνωστός εκατομμυριούχος με κύρια ασχολία τις κατασκευές. Μέσα σε μία νύχτα ούτε λίγο ούτε πολύ έπεισε τους φιλάθλους της ομάδας ότι θα επενδύσει χρήματα ικανά να κάνουν την ομάδα μεγάλη δύναμη στο αγγλικό ποδόσφαιρο. Σ’ ένα παραλήρημα ματαιοδοξίας που κράτησε μέχρι χθες, ο τύπος εμφάνιζε κάθε λίγο και λιγάκι μακέτες για νέο στάδιο 50.000 θέσεων ( για να γεμίσει θα χρειαζόταν το 52% της πόλης) καθώς σχεδόν καθημερινά ανακοίνωνε ονόματα μεγάλων ποδοσφαιριστών που ετοιμάζονταν να φορέσουν την φανέλα της ομάδας. Είναι πασιφανές ότι το «πειραγμένο» του μυαλό σε συνδυασμό με τα λεφτά του έκαναν κακό στην τοπική ομάδα.
Και κάπου εδώ πρέπει να «ρίξουμε» στο τραπέζι την καίρια ερώτηση. Τι είναι το ποδόσφαιρο και πως έγινε βασιλιάς των σπορ ; Το ποδόσφαιρο είναι το άθλημα που αγαπήσαμε όλοι μας στην πλατεία και στο κοντινό χωμάτινο γήπεδακι. Μπορεί να μας τράβηξε σε αυτό η απόκρουση του Σαργκάνη στην Δανία ή κάποια ντρίπλα του Χατζηπαναγή, όμως και αυτά να μην υπήρχαν αργά ή γρήγορα θα το ανακαλύπταμε. Μπορεί ο μπαμπάκας να μας πήρε σε ηλικία 5 χρονών την πρώτη μας δερμάτινη μπάλα αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πριν από 50 χρόνια αυτός έπαιζε (στην ίδια πλατεία με εμάς) κλωτσώντας μπάλα από κουρέλια.
Το ποδόσφαιρο λοιπόν, ως ποδόσφαιρο όσο και να μην το θέλουν δεν κινδυνεύει από καμία οικονομική κρίση. Όσο υπάρχουν πλατείες στην Ελλάδα, παραλίες στην Βραζιλία και παρκάκια στην Αγγλία, όσο υπάρχουν κουρέλια θα φτιάχνονται μπάλες και όσο υπάρχουν μπάλες τα πιτσιρίκια θα κλωστούν.
Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια.
