ΜΙΛΑΣ ΕΣΥ ;

Αδέλφια καλησπέρα,

Η ερώτηση της ημέρας είναι μια και μοναδική. Πόσα θέλουν για να μας τρελάνουν σε αυτή την χώρα ;

Ακόμα και σήμερα τα ΜΜΕ ασχολούνται με την υπόθεση ντόπινγκ των ελλήνων αθλητών στην κατά τ’ άλλα «καθαρή» ολυμπιάδα του Πεκίνου και όμως κανείς δεν μας έχει πει την αλήθεια. Κάτι πήγε να κάνει ο Τέλογλου πριν καμιά εβδομάδα στο ΣΚΑΙ αλλά η εκπομπή του σε νούμερα πάτωσε.

Όπου και να γυρίσω όπου και να σταθώ, βλέπω και ακούω αυτόν τον κοντό, άσχημο «καραγκιόζη» Κυριακού να μιλάει για την Ελληνική δικαιοσύνη και να είναι σίγουρος ότι αυτή θα επιδώσει τις ανάλογες ευθύνες. Άραγε η ελληνική δικαιοσύνη θα ασχοληθεί με το άρθρο του DER SPIEGEL που έκανε λόγο για απειλές κατά της ζωής έλληνα ελεγκτή ντόπινγκ από ανθρώπους της οργανωτικής ομάδας των ΤΣΙΚΛΗΤΗΡΕΙΩΝ το 2002 ;

Αλήθεια ποιος διοργανώνει τα ΤΣΙΚΛΗΤΗΡΕΙΑ ; Μήπως είναι ο ίδιος άνθρωπος που μπάζωσε ολόκληρη παραλία για να φτιάξει το εξοχικό του στο Πόρτο Χέλι ; Μήπως είναι ο ίδιος που καταδικάστηκε σε φυλάκιση 4 ετών και 100.000 ευρώ εγγύηση ;

Αλήθεια με ποιον δικηγόρο συνεργάζεται η ΔΟΕ ; Με τον Λυκουρέζο ; Τι μου λες τώρα… Με αυτόν που διώκεται για κακούργημα και είναι έξω επειδή πλήρωσε 150.000 γιούρα ;

Τελικά μήπως και οι δύο τους θα έπρεπε να ήταν λίγο περισσότερο προσεκτικοί όταν θα έπιαναν στο στόμα τους την ελληνική δικαιοσύνη ; Μήπως και οι δύο τους θα έπρεπε να σκεφτούν αν προάγουν το Ολυμπιακό ιδεώδες ; Και στο κάτω κάτω εμένα μεγαλύτερη χαρά που έχει δώσει η Χαλκιά και η κάθε Χαλκιά (έστω και ντοπαρισμένη) παρά αυτά τα δύο λαμόγια περιωπής.

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια

KOLOTOUMBA MADE IN GREECE

Αδέλφια Καλησπέρα,

Πάει και αυτό τέλειωσε. Καλές δεν λέω οι διακοπές αλλά έφτασα σε σημείο να μου λείπει η καθημερινότητα. Φυσικά ούτε ο φετινός Αύγουστος μας άφησε με παράπονο. Τα πάντα είδαμε και φέτος… Τι να πρωτοθυμηθώ; Τους μανιακούς δολοφόνους ή τους ακόμα πιο μανιακούς αυτόπτες μάρτυρες που έβγαζαν φωτογραφίες κομμένα κεφάλια και τις έστελναν μέσω κινητών σε φίλους; Να θυμηθώ ότι ανακαλύψαμε τον χιλιοστό υψηλό δημόσιο λειτουργό που τα παίρνει ; Να θυμηθώ το ντοπάρισμα των Ελλήνων αθλητών ; Ή να θυμηθώ τον πόλεμο στην Οσετία;

Για σήμερα λοιπόν λέω να θυμηθώ τον πόλεμο στην Οσετία και την «Ροζ» (…ναι μεν αλλά…) στάση που για ακόμα μια φορά κράτησε η Ελληνική κυβέρνηση. Για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία, τόσο απροκάλυπτα αυτό που ονομάζουμε διεθνή κοινότητα, μπέρδεψε το θύτη με το θύμα. Αν βρισκόσουν σε οποιαδήποτε χώρα της Δυτικής Ευρώπης και άκουγες ανταποκρίσεις θα νόμισες ότι οι Γεωργιανοί μάχονται υπέρ βωμών και εστιών με νύχια και με δόντια προσπαθώντας να αποκρούσουν την επίθεση των Ρώσων. Με λίγα λόγια η πλήρης διαστρέβλωση της πραγματικότητας μέσα από ένα οργανωμένο σχέδιο με στόχο την κοινή γνώμη της Ευρώπης.

Αδέλφια, σας «μιλάω» πραγματικά, πως αν δεν ήταν ο Δημήτρης Λιάτσος στην κρατική τηλεόραση, να προσπαθεί σε κάθε ανταπόκριση να δώσει μια αντικειμενική εικόνα θα είχα χάψει και εγώ το «παραμύθι» τους. Φυσικά και ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος κάπου το παράκανε, αφού δεν ήταν λίγες οι στιγμές που προσπάθησε να μας «βγάλει» την Ρωσία «Αγία».

Για να επανέλθω όμως στο ΥΠ.ΕΞ. της χώρας μας. Η «τρικυμία» που έχουν στο μυαλό τους μερικά στελέχη εκεί μέσα είναι απίστευτη. Μέσα σε αυτή την τρικυμία κάποιοι διέταξαν η ανθρωπιστική βοήθεια της χώρας μας να πάει στην Τυφλίδα, σε πιο απλά ελληνικά στους υπαίτιους αυτής της κρίσης. Στην Οσετία που υπάρχουν εκατοντάδες ελληνικής καταγωγής οικογένειες δεν θα φτάσει ούτε μπουκαλάκι ιώδιο με την ετικέτα Hellas Aid.

Λίγες μέρες πριν ξεκινήσει αυτός ο πόλεμος όλοι μέσα στο ΥΠ.ΕΞ. μιλούσαν για άριστες σχέσεις Αθήνας, Μόσχας και για πλάνα περαιτέρω σύσφιξης αυτών των σχέσεων… με το που έσκασε η πρώτη βόμβα έγινε και η πρώτη κωλοτούμπα. Βρε μήπως και στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου να στείλουμε την Ντόρα για τις ασκήσεις εδάφους ;

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια.

ΔΙΑΚΟΠΕΣ...ΔΙΑΚΟΠΕΣ...

Αδέλφια καλησπέρα,

Αυτό ήταν… έφτασε η πολυπόθητη στιγμή που πιστός στα ήθη και τα έθιμα του λαού μας και επειδή ακόμα και σήμερα δεν έχω καταλάβει ΓΙΑΤΙ…

… κάθε πράγμα στο καιρό του και ο κολιός τον Αύγουστο
… τον Αύγουστο είναι παχιές οι μύγες
… Όποιος φιλάει τον Αύγουστο τον Μάη είναι μόνος
… Ο Αύγουστος και ο τρύγος δεν είναι κάθε μέρα
… Ο Αύγουστος πουλά κρασί και ο Μάης πουλά σιτάρι

… Έτσι είπα λοιπόν να βρω τον χρόνο και να «ΧΑΘΩ» μήπως και δώσω απαντήσεις στα παραπάνω καυτά ερωτήματα. Μ’ αυτά και μ’ αυτά ελπίζω προς το τέλος του μήνα να τα πούμε.

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια.

LIVE YOUR DEATH IN GREECE

Αδέλφια καλησπέρα,

Ήταν λίγο μετά το Πάσχα όταν γράφαμε για τα χάλια της Ελληνικής τουριστικής βιομηχανίας (τρομάρα μας) http://fygei.blogspot.com/2008/05/visit-greece-m.html . Φυσικά τότε δεν χώραγε στο μυαλό μας ότι και φέτος θα είχαμε νεκρό τουρίστα. Γράφω τις λέξεις «και φέτος», γιατί δεν έχει περάσει χρονιά που να μην χάσει την ζωή του τουρίστας σε κάποιο νησί μας.

Αυτή την φορά «υπεύθυνοι» δεν ήταν κάποιοι ντόπιοι που με την επίδειξη διαβατηρίου νοικιάζουν σε άσχετους κάθε είδους δίτροχο με αποτέλεσμα οι τουρίστες να παίζουν τον «γύρο του θανάτου» σε δρόμους καρμανιόλες. Αυτή την φορά ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ήταν μπράβοι νυχτερινού κέντρου, που άκουσων άκουσων ήθελαν να υποβάλουν σε σωματικό έλεγχο τον κλινικά νεκρό τουρίστα και έναν φίλο του.

Το συμβάν όπως γνωρίζετε έγινε στο νησί του Γαλάτη, του Πελαργού ή για κάποιους παραδοσιακούς στο νησί της Μυκόνου. Χθες στα βραδινά δελτία ειδήσεων είδα τον δήμαρχο Μυκόνου (Ναι υπάρχει και εκεί δήμαρχος) να λέει ότι θα βάλει το μαχαίρι στο κόκκαλο (Τι πρωτότυπο Μεσιε δήμαρχε). Μέχρι να διαβάσω μερικά σχόλια στο ΑΝΤΙ http://www.antinews.gr/?p=2900 το παραπάνω σχόλιο του δημάρχου θα ήταν απλά γελοίο. Διαβάστε όμως τις καραμπόλες που (μάλλον) έχουν γίνει στο νησί του Γαλάτη.

«Όπως αναφέρει η Αστυνομική Διεύθυνση Νοτίου Αιγαίου, χτυπήθηκε από τους μπράβους του club “Tropicana” που ανήκει στον Σταμάτη Ξυδάκη ξάδελφου του γαμπρού του αντιδημάρχου και συγγενούς του ιδιοκτήτη του “Cavo Paradiso” Νίκου Δακτυλίδη, του οποίου δύο εργαζόμενοι συμμετείχαν στον ξυλοδαρμό. Ο Δακτυλίδης με την σειρά του είναι κουμπάρος με τον άλλον αντιδήμαρχο και υπεύθυνο για τα πολιτιστικά.»

Κάπου εδώ το σχόλιο από το ΑΝΤΙ κλείνει γράφοντας «Φαύλος κύκλος…» Εγώ πάλι θα κλείσω ως εξής… Δεν μας ΧΕΖΕΙΣ ρε Δήμαρχε που θέλεις να βάλεις και το μαχαίρι στο κόκκαλο.

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια

ΝΕΟΑΡΙΣΤΕΡΟΙ, ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΤΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ

Αδέλφια καλησπέρα,

Αλήθεια πόσες φορές έχετε συνειδητοποιήσει ότι κάποιοι (ξέρεις εσύ ποιοι) στήνουν πάρτι πάνω από νεκρούς, καταστροφές ή θεομηνίες ; Πόσοι πιάσατε τον εαυτό σας να γελάει κατά βάθος με τους κουστουμαρισμένους που κάνουν βόλτες σε ερείπια, καμένα δάση ;

Αφορμή του συγκεκριμένου ποστ είναι ένα σχόλιο που έλαβα από κάποιο ανώνυμο (τι πρωτότυπο) http://fygei.blogspot.com/2008/07/blog-post_24.html σχετικά με την στάση που κράτησα στην δολοφονία του Περάματος. Ποια ήταν αυτή η στάση ; Ο ανώνυμος καυτηρίαζε την σιωπή μου. Φυσικά δεν μπήκε στο κόπο να δει ότι από την στιγμή του ατυχήματος μέχρι και τώρα κανένα νέο ποστ δεν προστέθηκε ούτε εδώ ούτε και στο BAZOMA, με "συγγραφέα" εμένα. Ευτυχώς για το ανθρώπινο είδος ο θρήνος, η συμπόνια, η χαρά ή ο ενθουσιασμός δεν εκφράζονται με τον ίδιο τρόπο (θα ήταν βαρετό). Ακόμα και η σιωπή μερικές φορές είναι θρήνος.

Ο «Άθλιος» σε ένα ποστ του http://a8liothtes.wordpress.com/2008/07/25/perama/ έγραψε τα πράγματα με το όνομα τους . Η υποκρισία δεν ήταν ποτέ το φόρτε των κομμουνιστών.

Για να (ξανά) βάλω τα πράγματα στην θέση τους, προσωπικά πιστεύω ότι η οποιαδήποτε επανάσταση δεν μπορεί να γίνει μπροστά από τον υπολογιστή. Οι αγώνες δεν μπορούν να κερδηθούν με το «ποντίκι», το alt και το enter. Άλλωστε όπως λέει και ο αδελφός μου MZ http://www.blogger.com/profile/09514871125142956387 «...ο αγώνας δεν πάει διακοπές ή αλλιώς αλλιώς βρίσκεται στο πόστο του, όταν οι συνθήκες το επιβάλλουν...»

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια

ΟΙ ΠΕΘΑΜΕΝΕΣ ΑΓΑΠΕΣ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΟΥΝ ΝΑ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ

Αδέλφια καλησπέρα,

Όσοι ανήκετε στην «Φυλή των όπου φύγει φύγει» γνωρίζετε πολύ καλά την σχέση μου με το τσιγάρο, άλλωστε δεν έχει περάσει καιρός από τότε που είχα ασχοληθεί με το θέμα και με κάτι ηλίθια πρόστιμα που έπεφταν βροχή στην Αυστραλία. Έτσι λοιπόν μετά από κοντά είκοσι ολάκαιρα χρόνια στον κόσμο του Marlboro, του Gauloises και του Dunhill, έφτασε η ώρα να αποχωριστώ την «μεγάλη μου αγάπη», το τσιγάρο.

Αδέλφια εδώ και 48 ώρες (πρώτη φορά στην ζωή μου) όχι μόνο είμαι τελείως ΑΚΑΠΝΟΣ, αλλά μόνο και μόνο στην μυρωδιά του με πιάνει αναγούλα. Έχω πολλές ελπίδες ότι θα τα καταφέρω και ο λόγος δεν είναι (μόνο) η θέληση μου. Αυτή την φορά έχω μαζί μου και το Champix, ένα (απ’ ότι δείχνουν τα πράγματα) θαυματουργό χάπι.

Έτσι για να γιορτάσω τις δύο πρώτες μέρες μου χωρίς τσιγάρο θα αφιερώσω αυτό το ποστ στην μέχρι πρότινος καψούρα μου (το τσιγάρο), γράφοντας για έναν καπνιστή που γούσταρα τρελά, για έναν καπνιστή που ένοιωθε την κάθε τζούρα… γράφοντας για τον μεγάλο Serge Gainsbourg.

O τεράστιος αυτός γάλλος έλεγε ότι «Πίνω και καπνίζω. Το αλκοόλ διατηρεί τα φρούτα, ο καπνός διατηρεί το κρέας.» . Ο Serge Gainsbourg, κατά κόσμο Lucien Ginsburg, ήταν ένα φαινόμενο για το γαλλικό τραγούδι, ένα σημείο αναφοράς για τη μουσική , ένας τύπος που αγαπήθηκε τόσο όσο δε θα περίμενε κανείς. Δύο μάτια μικρά, δύο τεράστια αυτιά και μια μύτη μεγάλη και γαμψή σε ένα μεγάλο κεφάλι κολλημένο σε μικρό σώμα. Μια σωστή φιγούρα για κόμικς, που έζησε τα πάντα στο «κόκκινο».

Ξεκινά με τζαζ, πρώτα σε σχήμα μπάντας με κρουστά, πνευστά, κοντραμπάσο κι έπειτα σε πιο μίνιμαλ σχήμα με μόνο ηλεκτρική κιθάρα και ηλεκτρικό μπάσο. Παίζει pop τυπική της δεκαετίας του '60 και κερδίζει το 1965 το βραβείο της Eurovision με την κλασική σύνθεσή του "Poupee de cire, poupee de son" σε εκτέλεση της France Gall - το κομμάτι έχει διασκευαστεί σε δεκαπέντε γλώσσες με πρόσφατη διασκευή αυτή των Arcade Fire. Γράφει μουσική για δεκάδες soundtrack, μέχρι και μίνιμαλ funk παίζει, όπως στην περίπτωση του συγκλονιστικού "Requiem pour un con" (ρέκβιεμ για ένα μαλάκα) (αυτό ακούτε). Μάλιστα, το συγκεκριμένο τραγούδι βρίσκεται ακόμα και σε ένα funk mix album του DJ των Portishead, Andy Smith, αλλά και πρόσφατα το διασκεύασαν οι Placebo. Με την Jane Birkin τραγουδούν τον ύμνο στον σεξ δίχως συναίσθημα "Je t'aime, moi non plus", προκαλώντας ολόκληρο τον κόσμο, ακόμα και τον ίδιο τον Πάπα, ο οποίος το κατακεραυνοβόλησε σε μία λειτουργία της Καθολικής Εκκλησίας στο Βατικανό.

Τις δεκαετίες του 70 και του 80 ο Gainsbourg δεν σταματά τα μουσικά πειράματα με αποκορύφωμα ότι είναι ο πρώτος γάλλος που παντρεύει την ροκ με το ρέγγε και ανοίγει νέους μουσικούς δρόμους.

Στις 2 Μαρτίου του 1991 «φεύγει» από καρδιακή προσβολή, αφού πρώτα τρέλανε όλους τους γιατρούς και τις νοσοκόμες στο νοσοκομείο που νοσηλευόταν. Για πολλές μέρες από το ένα χέρι είχε τα φάρμακα και από το άλλο το τσιγάρο. Ο Μιτεράν στην κηδεία του είπε ότι ο Gainsbourg ήταν για τη σύγχρονη Γαλλία ο Μπωντλαίρ, ο Απολλιναίρ… Για μένα ήταν ο τέλειος καπνιστής και ο ορισμός του ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ… και όπως έλεγε, «les amours mortes, N'en finissent pas de mourir»

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια.

Ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΕΘΙΣΜΟΣ "LIFE ON MARS"

Αδέλφια καλησπέρα,

Όπως έχω ξαναγράψει η ζέστη δεν είναι και το καλύτερο μου, έτσι λοιπόν το Σαββατοκύριακο και αφού είδα για ακόμα μια φορά το θερμόμετρο να αγγίζει τους 38 βαθμούς, έκανα μια βόλτα στο video club της γειτονιάς μου προμηθεύτηκα dvd και μετά από μια στάση στο mini market για μπύρες και ουίσκι, βρέθηκα μπροστά στην τιβι. Επειδή τα dvd ήταν πολλά και δεν ξέραμε το τι θα πρωτοδούμε ρίξαμε κλήρο μαζί με την καλή μου και να σου το γιαπωνέζικο μηχάνημα να κάνει load το “Life on Mars” http://www.bbc.co.uk/lifeonmars/ μια σειρά του BBC Wales (Το τρίτο bbc σε οικονομικό προϋπολογισμό).

Η σειρά ξεκινά στο Μάντσεστερ του 2006 με τον Σαμ Τέϊλερ ένα νέο αστυνομικό να κυνηγά κάποιο serial killer. Μέσα στα πέντε πρώτα λεπτά η φίλη του Τέϊλερ αστυνομικός και αυτή πέφτει στα χέρια του serial killer και εκεί που περιμένεις να εξελιχτεί μια «αμερικανιά» με αγγλικούς χαρακτήρες και φλεγματικό χιούμορ, τσουπ η ανατροπή. Ο Τέϊλερ έχει ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα και ξυπνάει στο Μάντσεστερ του 1973. Κάπου εκεί αρχίζουν τα «όργανα»… είναι αλήθεια ή ψευδαίσθηση; Είναι σε κώμα ή πραγματικά έχει ταξιδέψει στον χρόνο ; Ό, τι και να είναι όμως πρέπει να συνεχίσει την «ζωή» του στο 1973 και πάλι ως αστυνομικός να λύσει μια σειρά από υποθέσεις που θα τον φέρουν πιο κοντά στην αλήθεια.

Η σειρά βγήκε στον αέρα το 2007 και τελείωσε το 2008. Ο πρώτος κύκλος έχει 8 επεισόδια και δυστυχώς μόνο αυτός κυκλοφορεί στην Ελλάδα. Το μυστήριο τελειώνει στα επόμενα 8 επεισόδια που μάλλον έρχονται στην Ελλάδα τον φθινόπωρο.

Οι πρωταγωνιστές John Simm http://en.wikipedia.org/wiki/John_Simm , Philip Glenister http://en.wikipedia.org/wiki/Philip_Glenister και Liz White http://en.wikipedia.org/wiki/Liz_White_(actress) , σε εμάς του Έλληνες μπορεί να μην λένε κάτι αλλά στην χώρα τους είναι ότι το πιο hot κυκλοφορεί. Οι ερμηνείες τους απίστευτες και με την βοήθεια του σεναρίου σε κάνουν να παρακαλάς να μην τελειώσει ποτέ αυτό που βλέπεις.

Μαζί με τους ηθοποιούς, το σενάριο και την σκηνοθεσία κάτι το οποίο σε καθηλώνει είναι το soundtrack της σειράς http://en.wikipedia.org/wiki/Life_on_Mars_%28soundtrack_album%29 . David Bowie, Atomic Rooster, David Cassidy, Roxy Music και πολύ άλλοι σε κάνουν να πιστέψεις ότι η μουσική σταμάτησε κάπου στα τέλη της δεκαετίας του 70, όπως λέει και ο Αδελφός Γιάννης http://paramythoypolh.blogspot.com/ .

Εν κατακλείδι ΜΗΝ ΤΟ ΧΑΣΕΤΕ… φέρτε τα πάνω κάτω στο video club, ανακαλύψτε το, αγοράστε μπύρες και τσιγάρα (αφού οι πρωταγωνιστές δεν σταματούν ούτε λεπτό να πίνουν και να καπνίζουν) και απολαύστε 408 λεπτά καταπληκτικής τηλεόρασης.

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια