Τετάρτη 14 Μαΐου 2008

ΕΛΛΑΔΑ... "ΟΛΑ ΤΡΙΓΥΡΩ ΑΛΛΑΖΟΥΝΕ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΙΔΙΑ ΜΕΝΟΥΝ"

Αδέλφια καλημέρα,

Δεν σας κρύβω ότι το τελευταίο καιρό έχω κουραστεί από τα ΜΜΕ, τα blogs αλλά και από τις παρέες μου και ο λόγος είναι ότι πάντα η συζήτηση – άρθρα - posts καταλήγουν στο που έφτασε η Ελλάδα, που κατάντησε ο τόπος και πόσο «κάτω» έφτασαν οι Έλληνες.

Σαν φύλαρχος έχω την υποχρέωση να ανοίξω κανένα βιβλίο μήπως και μορφωθούμε λιγάκι, μήπως και ξυπνήσουμε. Έτσι λοιπόν χθες το βράδυ άνοιξα ένα βιβλίο (Μια σταγόνα ιστορία του Δ. Καμπουράκη… Ναι του γνωστού Καμπουράκη) και τι διάβασα… Η χώρα μας δεν έχει τα μαύρα χάλια της τα τελευταία χρόνια, σχεδόν πάντα έτσι ήταν. Για του λόγου του αληθές σας παραθέτω την επόμενη ιστορία.

Αθήνα 31 Μαρτίου 1886, το κατώφλι του σπιτιού του Χ. Τρικούπη στην οδό Ακαδημίας περνά ο διάσημος Βερολινέζος καθηγητής οφθαλμολογίας Ιούλιος Χίρσμπεργκ. Ο καθηγητής μιλούσε άπταιστα ελληνικά αφού είχε μελετήσει τους αρχαίους Έλληνες κλασικούς και ήταν μάλιστα από ελάχιστους επώνυμους φιλέλληνες στην φιλοτουρκική Γερμανία του Βίσμαρκ (πριν να γίνει θωρηκτό υπήρξε καγκελάριος). Ο Τρικούπης που τότε ήταν αντιπολίτευση στον Δεληγιάννη θέλησε μέσα από αυτή την συζήτηση να δει πως έβλεπε την χώρα ο διάσημος καθηγητής και γι’ αυτό το λόγο τον ρώτησε «Κάντε μου μια πρόταση, δια την βελτίωση των ελληνογερμανικών σχέσεων…»

Ο καθηγητής απάντησε… «Δεν είμαι πολιτικός άρα δεν έχω πρόταση. Όμως παρατηρώ τα ακόλουθα. Η χώρα μου έχει 47 εκατομμύρια κατοίκους και τετρακόσιους βουλευτές. Η Ελλάδα με πληθυσμό μικρότερο του Βερολίνου έχει 250 βουλευτές. Οι σφοδροί κομματικοί αγώνες στην Βουλή σας, εμποδίζουν την ανάπτυξη της χώρας. Ο Τρικούπης όπως άλλωστε και οι σύγχρονοι πολιτικοί συμφώνησε με τον Γερμανό του είπε όμως ότι πρακτικώς δεν μπορούσε να κάνει κάτι.

Ο Γερμανός φιλέλληνας απτόητος συνέχισε… «Η Αθήνα έχει ένα πανεπιστήμιο με εξήντα καθηγητές και 2000 φοιτητές. Σπουδάζουν πάρα πολλοί ενώ η γεωργία που χρειάζεται χέρια δεν τα έχει (για βιομηχανία ούτε κουβέντα αφού τότε άρχιζε). Ο αριθμός των γιατρών και των δικηγόρων είναι απελπιστικά μεγάλος. Στην Αθήνα βρήκα 23 οφθαλμολόγους όταν το Βερολίνο έχει λιγότερους. Οι άνεργοι δικηγόροι για να δουλέψουν επιδίδονται στην πολιτική και μαζί με γιατρούς καταλήγουν δήμαρχοι σε μικρότερα μέρη…»

Αυτά είπε ο Γερμανός καθηγητής στον Χ. Τρικούπη, που για να είμαστε δίκαιοι απέναντι του, όταν ανέλαβε την εξουσία μείωσε προσωρινά τον αριθμό των βουλευτών κατά 43.

Αν δεν καταλάβατε ακόμα Αδέλφια, πριν από 122 χρόνια ένας παρατηρητής φιλικά προσκείμενος στην χώρα μας κατέγραψε την πηγή του κακού. Τα πράγματα όχι μόνο δεν άλλαξαν αλλά έγιναν και χειρότερα. Άρα την επόμενη φορά που κάποιος θα σας πει ότι «Α ρε φίλε κοίτα που έφτασε η χώρα μας…» εσείς θυμηθείτε την ιστορία του Γερμανού καθηγητή και απαντήστε του «Μα πάντα έτσι ήταν…»

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια.

Δευτέρα 12 Μαΐου 2008

ΣΥΡΙΖΑ... ΔΟΞΑΣΤΕ ΤΟΥΣ...

Αδέλφια καλησπέρα,

Την είδηση την έχω διαβάσει από το πρωί αλλά έλεγα να μην ασχοληθώ μαζί τους για ακόμα μια φορά… δυστυχώς όμως οι «ομορφιές» τους και οι «εξυπνάδες» τους δεν με αφήνουν σε ησυχία.

Λοιπόν, Αδέλφια μετρήστε προβλήματα και κλάψτε με τα χάλια μας…

- Τα Ελληνικά νοικοκυριά τα πιο χρεωμένα νοικοκυριά στην Ευρώπη
- Καύσιμα με το σταγονόμετρο και όταν τα βρούμε τότε πληρώνουμε σταγόνα και
ευρώ.
- Οι Τούρκοι το παίζουν πάλι τσαμπουκάδες
- Ο Μητσοτακής ξαναγράφει την ιστορία της χώρας
- Οι καθηγητές πανεπιστημίων ξεκινούν απεργίες
- Η Ολυμπιακή την μια ώρα πετάει την άλλη όχι
- Ο ΟΤΕ περνάει σε Γερμανούς και οι συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ καίνε βελγικές
σημαίες
- Τα λιμάνια περνάνε σε ξένα χέρια...

Μέσα σε ένα τέτοιο κλίμα λοιπόν, ο Έλληνας πολίτης το λιγότερο που έχει να περιμένει από τα κόμματα είναι σοβαρότητα. Μέσα σε αυτό το κλίμα ο Έλληνας το μόνο που περιμένει είναι προτάσεις για το πώς θα λυθούν τα προβλήματα…

Όμως αντί αυτού ο Έλληνας πολίτης βλέπει την δημοτική παράταξη του Θείου Βρέφους της αριστεράς (call me ALEXIS) να διοργανώνει αντι – eurovision συναυλία. Την είδηση την διάβασα από το greek political review και μετά από αυτό πολύ θα ήθελα να γνωρίσω τον υπεύθυνο πολιτικό σχεδιασμού του call me ALEXIS.

Εγώ κλείνω με μια ευχή προς τον ΣΥΡΙΖΑ… Άντε βρε και στο 22% στις επόμενες εκλογές. Άλλωστε τέτοιοι που είμαστε…

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια.

Σάββατο 10 Μαΐου 2008

MEGA ΛΗ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ

Αδέλφια καλησπέρα,

Σήμερα θα προσπαθήσω να σας διηγηθώ τι μπορεί να πάθει κάποιος όταν δεν είναι καλό παιδί και ξενυχτάει… όταν ξεχνάει τις συμβουλές της μαμάς και κάνει την νύχτα μέρα βλέποντας τηλεόραση.

Όλα ξεκίνησαν τα ξημερώματα της Πέμπτης, όταν το ρολόγια έδειχναν την δεύτερη ώρα της ημέρας. Καθόμουν στον καναπέ και χάζευα την CINEMANIA που είχε αφιέρωμα στους επαναστάτες και πως αποδόθηκε η ζωή αυτών στον κινηματογράφο. Όλοι «παρέλασαν» από μπροστά μου, ο Ροβεσπιέρος, ο Μάικλ Κόλλινς, ο Φιντέλ, ο Τσε και πολλοί άλλοι. Σε κάποιο διάλλειμα της ενδιαφέρουσας εκπομπής, πιάνω στα χέρια το τηλεκοντρόλ και αρχίζω το ζάπινγκ. Οι γνωστές φάτσες ήταν εκεί. Ο Λιακόπουλος, η Δέσποινα των χαλιών και πολλοί άλλοι σε ένα ιδιότυπο after party. Ξάφνου να το σήμα του δελτίου ειδήσεων στο MEGA. «Ωραία» σκέφτομαι και αποφασίζω να δω ειδήσεις μήπως και έχασα κάτι τρομάρα μου.

Η Δουκακάρου με την γνωστή ξανθιά καούκα με καλησπέρισε όλο νάζι και τσουπ μου σερβίρει το πρώτο θέμα του δελτίου ειδήσεων του Μεγάλου ( ή πράσινου) καναλιού. «Κύμα ακρίβειας χτυπάει τα ελληνικά νοικοκυριά…»

Για μερικά δέκατα του δευτερολέπτου έμεινα άφωνος.

«Βρε μπας και μπερδεύτηκαν τα θέματα; Βρε μπας και βλέπω ειδήσεις του προηγούμενου μήνα; Βρε μπας και απλά κοιμάμαι βλέποντας κάποιο όνειρο; Και γιατί ενώ κοιμάμαι βλέπω την Δουκακάρου;;;»

Μια σειρά από τέτοιου είδους σκέψεις γέμισαν το κεφάλι μου. Όμως τίποτα από αυτά δεν είχε συμβεί… η πραγματικότητα ήταν ότι δεν τα είχα χάσει, ούτε και κοιμόμουν, έβλεπα το δελτίο ειδήσεων του MEGA. Μέχρι να συνέλθω να σου και το βίντεο του θέματος.

«Το ΠΑΣΟΚ ετοιμάζει σκληρή επίθεση στην κυβέρνηση με άξονα την ακρίβεια που πλήττει τα ελληνικά νοικοκυριά.» Να και ένα μικρόφωνο κολλημένο στην μούρη του Λοβέρδου και αυτός να εξηγεί την αντιπολιτευτική γραμμή του κόμματος.

Εντελώς μηχανικά τα δάχτυλα μου άγγιξαν το mute στο τηλεκοντρόλ και σκέφτηκα ότι μάλλον έφτασε η ώρα να μεταναστεύσω. Δεν φτάνει που η ακρίβεια χτυπάει αποκλειστικά και μόνο την πόρτα του απλού μέσου έλληνα πολίτη, έχουμε και αυτούς να μας περνάνε για μαλάκες. Την Τρίτη που μας πέρασε 29 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ κατέθεσαν ερώτηση στην βουλή σχετικά με την ακρίβεια. Κατά τις 21:30 και ενώ στην βουλή ήταν ο «κοίτα φοράω ωραίο μαντήλι» υπουργός ανάπτυξης Φώλιας στα έδρανα κάθονταν μόλις 9 από τους 29. Η απαξίωση του κοινοβουλευτικού μας συστήματος σε όλο της το μεγαλείο.

Με λίγα λόγια και για επίλογο, εάν αυτό είναι αντιπολίτευση εγώ είμαι ο Πάπας Βενέδικτος και αν το δελτίο ειδήσεων του MEGA είναι έγκυρο και αντικειμενικό εγώ είμαι ήδη στην Γη του Πυρός και σας περιμένω…

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια.

Παρασκευή 9 Μαΐου 2008

ΑΠΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΜΕΡΟΣ 4

Αδέλφια καλημέρα,

Πιστοί στο ραντεβού της Παρασκευής με τις απορίες της εβδομάδας που φεύγει. Πάμε λοιπόν...

Τελικά ο Θωμάς είναι σπίτι ή η Πρωτοψάλτη θα μας ζαλίζει για καιρό ακόμα ;

Να προτιμήσω ρωσικό αγωγό ή ρωσικό αρωγό ;

Αφού ο Σουφλιάς βλέπει πράσινη την πυρηνική ενέργεια μήπως ήρθε η ώρα να αλλάξει γυαλιά ;

Τελικά τι ύψος έχει ο Κούγιας ;

Αυτή η επανίδρυση του κράτους αργεί ;

Έμη (Λιβανίου), βρε Έμη που είσαι ;

Που μπορώ να παρακολουθήσω σεμινάρια άμυνας by Κωστένογλου ;

Το "τσουνάμι" δικαστικών αποφάσεων θα φτάσει μέχρι τα βόρεια προάστια ;

Άκαρδε πρόεδρε γιατί έφαγες τον αδέκαστο Ίβιτς ;

Πότε ανακάλυψαν την ακρίβεια στο ΠΑΣΟΚ ;


Αυτά... για κάθε σωστή απάντηση και όχι μόνο... σχόλιο please.

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια.

Τετάρτη 7 Μαΐου 2008

ΣΚΑΤΑ ΣΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΜΟΥ

Αδέλφια καλησπέρα,

Εδώ και μια εβδομάδα κάθομαι και κοιτάω το blog όμως μου είναι αδύνατο να γράψω το οτιδήποτε. Κάθομαι αποχαυνωμένος μπροστά στην TV, σε εφημερίδες και σε blog, βλέποντας την κατάντια του κόσμου (φυσικά και την δική μου) πεπεισμένος ότι τίποτα το δραστικό δεν μπορεί να γίνει ώστε να σταματήσουμε την κατηφόρα.

Πρώτη φορά στην ζωή μου είδα άνθρωπο να ψάχνει στα σκουπίδια για φαγητό στο Λονδίνο το 1996. Τότε είπα, αχ τον κακομοίρη και αμέσως μετά σκέφθηκα ότι δεν πειράζει είναι μακριά από την χώρα μου, την γειτονιά μου τον μικρόκοσμο μου. Η σκηνή επαναλήφθηκε το 2001 στην Ρώμη και οι ίδιες σκέψεις στο μυαλό μου. Την Δευτέρα που μας πέρασε όμως το είδα να συμβαίνει κάτω από το σπίτι μου. Εκεί ένοιωσα αμηχανία και παγωμάρα. Ποιο είναι το επόμενο βήμα; Οι σκηνές των πεινασμένων της Ταϊτής και της Αιγύπτου που χτυπιούνται με τις δυνάμεις της τάξης να γίνονται μέρα μεσημέρι σε λαϊκές αγορές της Αθήνας;

Το Σάββατο κάποιος ανώνυμος όπως άλλωστε είμαστε όλοι μας, ξεκίνησε να πάει στην δουλειά του. Ταυτόχρονα κάποιος άλλος, άρρωστος και περιθωριοποιημένος από την δυτικοευρωπαϊκή μας κοινωνία έψαχνε να βρει λεφτά για την δόση του ενώ κάποιοι άλλοι που χρησιμοποιώντας τον γνωστό βουλευτή του μπαμπά τους ή του θείου τους είχαν φορέσει στολή και ξεκινούσαν την βάρδια τους. Και οι τέσσερις θύματα. Άλλοι θύματα της βλακείας τους, άλλοι θύματα της αρρώστιας τους αλλά όλοι (πλην του νεκρού) θύματα της σάπιας κοινωνίας μας. Τελικά όλοι κατάφεραν να γίνουν αυτό που δεν θέλει κανένας νοήμον άνθρωπος. Κατάφεραν και έγιναν πρωτοσέλιδα και πρώτο θέμα στις ειδήσεις. Δεκάδες αυτόφωτοι σωτήρες πήραν θέσεις στα παράθυρα και άρχισαν να κάνουν με μανία αυτό που ξέρουν καλύτερα απ’ το οτιδήποτε… άνοιξαν το στόμα τους μένοντας για ακόμα μια φορά άναυδοι από την κατάντια της κοινωνίας μας, μιας κοινωνίας όμως που όχι μόνο την υπηρετούν αλλά την διαμορφώνουν καθημερινά.

Χθες το μεσημέρι τα ΜΜΕ κατάφεραν να θάψουν την πιο σοβαρή είδηση της ημέρας. Ένας συνάνθρωπος μας (30 ετών)αυτοπυρπολήθηκε γιατί τον είχαν «πνίξει» τα χρέη. Ο χρόνος παρουσίασης του θέματος ήταν 30 δευτερόλεπτα.

Μετά απ’ όλα αυτά τα έχω βάλει με τον εαυτό μου. ΕΙΜΑΙ ΑΝΙΚΑΝΟΣ να κάνω το αυτονόητο… να κάνω κάτι... να κινηθώ, να σταματήσουν να με νομίζουν για μαλάκα.

Κύριε μου είσαι δικηγόρος και μέσα στην φτώχια του λαού βγαίνεις και μιλάς για έπιπλα δεκάδων χιλιάδων ευρώ… πάρε το γιαούρτι σου να ηρεμήσεις… μπορεί αυτό να σε κάνει να σκεφθείς την επόμενη φορά που θα ανοίξεις το στόμα σου. Κύριε μου τι είσαι; δικαστής και στέλνεις το γείτονα μου φυλακή για 500 ευρώ οφειλή στο ΤΕΒΕ. Πάρε και εσύ το γιαούρτι σου μήπως και συνέλθεις και δεις επιτέλους τον τύπο που χρωστάει στο δημόσιο δεκάδες εκατομμύρια ευρώ και κάθε βράδυ τα πίνει με κοπελίτσες στα μπουζούκια…

Αλλά τι γράφω;;; Το έγραψα πιο πάνω και το εννοώ… ΕΙΜΑΙ ΑΝΙΚΑΝΟΣ. Επιλέγω να κάθομαι μπροστά στον υπολογιστή μου και γράφω. Σκατά στα μούτρα μου…

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια.

Σάββατο 3 Μαΐου 2008

ΑΠΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΜΕΡΟΣ 3

Αδέλφια καλησπέρα,

Μετά από μεγάλα προβλήματα με την σύνδεση του internet (Αθάνατη On Telecom)… ήρθε η ώρα για τις απορίες της εβδομάδας. Πάμε λοιπόν

Αν η Τσέλσι Κλίντον είχε αδελφό θα το έλεγαν Λίβερπουλ ;

Αν τα λάθη διδάσκουν μήπως έφτασε η ώρα να πάρω PhD ;

Μωρό μου το αρνάκι που φάγαμε ήταν ελευθέρας βοσκής ;

Είναι τελικά ερωτευμένος ο Ψωμιάδης με την Μπάστα ;

Πως μπορώ να γίνω μέλος των ρεπόρτερ των ειδήσεων του STAR ;

Πότε θα σταματήσει ο Αυτιάς να είναι η ντροπή της Σάμου ;

Το ποδήλατο είναι επικίνδυνο μέσο ;


Τα λέμε την επόμενη Παρασκευή.

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια.

Πέμπτη 1 Μαΐου 2008

"VISIT GREECE"... MΠΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΩ


Αδέλφια καλησπέρα,

Πρώτα απ’ όλα καλή πρωτομαγιά. Ελπίζω, να είστε όλοι καλά και αν ρωτάτε για εμένα είμαι ακόμα στην Ρόδο και απολαμβάνω τον ήλιο γιατί όπως είναι γνωστό ο ήλιος τρέφει τα παιδιά τα μοσχάρια αλλά και τον Φύλαρχο.

Κλείνω μια εβδομάδα στο νησί και οι εμπειρίες μου σε σχέση με την τουριστική βιομηχανία της χώρας μας είναι τραγικές. Οι εποχές που ο κύριος Τεπενδρής και άλλοι ήρωες ελληνικών ταινιών επέλεγαν νησιά σαν την Ρόδο για διακοπές, ανήκουν στο παρελθόν. Η γκλαμουριά των περασμένων δεκαετιών έκανε φτερά και το μόνο που έμεινε να θυμίζει αυτά τα χρόνια είναι οι αφορολόγητες ομπρέλες στα καλάθια των τουριστικών μαγαζιών.

Μα θα μου πείτε… «κατέβηκες για την γκλαμουριά;» και θα σας απαντήσω όχι, δεν κατέβηκα για την γκλαμουριά. Όμως περιμένω τα αυτονόητα. Περιμένω να μην πληρώσω στην παλιά πόλη ένα φραπέ 8 ευρώ, ούτε την μπύρα 9.

Η σταγόνα όμως που ξεχείλισε το ποτήρι ήρθε χθες. Εκεί που περπατούσα σ’ ένα κεντρικό πεζοδρόμιο το οποίο ήταν γεμάτο παγίδες κάθε είδους να από το απέναντι πεζοδρόμιο ένα ζευγάρι ηλικιωμένων τουριστών με την κυρία να σπρώχνει άντρα της πάνω στο αναπηρικό καροτσάκι του. Είχαν ανέβει στο πεζοδρόμιο από την μπάρα ενός γκαράζ. Κάποια στιγμή όμως το πεζοδρόμιο τελείωσε και η απόσταση από τον δρόμο ήταν στα δέκα εκατοστά. Πως λοιπόν να κατέβει ο άνθρωπος από εκεί; Τελικά η λύση ήταν απλή, έκαναν όπισθεν και αφού κατέβηκαν στον δρόμο από την μπάρα του γκαράζ βάλθηκαν να σέρνουν το καροτσάκι στο δρόμο. ΑΘΑΝΑΤΗ ΕΛΛΑΔΑ…

Στην χώρα που ο κάθε πολίτης μεγαλώνει γνωρίζοντας ότι βαριά βιομηχανία του τόπου μας είναι ο τουρισμός, στην χώρα που ο Ελληνικός Οργανισμός Τεμπέληδων (ΕΟΤ) κάθε χρόνο επενδύει εκατομμύρια ευρώ για επικοινωνία… σ’ αυτή την χώρα λοιπόν δεν υπάρχουν τα αυτονόητα. Δυστυχώς τα χρόνια φεύγουν και οι εποχές που ο κύριος Τεπενδρής κορόιδευε αμερικάνους τουρίστες στο ΥΔΡΑ BEACH ανήκουν σε περασμένες δεκαετίες.

Λοιπόν τα λέμε αύριο, με την επιστροφή στα πάτρια εδάφη.

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια.