ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΤΟΥ ΚΩΛΟΥ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ

Αδέλφια καλημέρα,

Το θέμα με το χειρουργείο στην Θεσσαλονίκη και τον δονητή (πλέον) το ξέρουμε όλοι. Αυτό που δεν γνωρίζω αν ξέρετε είναι τις δηλώσεις που έκανε επί του θέματος ο λαμπρός σύμβουλος του George Papandreou, κος (μην παίρνεις και όρκο) Γρηγόρης Βαλλιανάτος.

Στο troktiko λοιπόν, διάβασα τις δηλώσεις του : "Ο κώλος του καθενός είναι δικός του και μπορεί να χρησιμοποιεί όπως θέλει και βάζει μέσα ότι θέλει. Κώλος του είναι και δεν δίνει λογαριασμό σε κανέναν"!!!

Η ερώτηση είναι απλή… Τις συγκεκριμένες δηλώσεις με ποια ιδιότητα τις έκανε; Με αυτή του gay ή με αυτή του συμβούλου του GAP (κενό διάστημα εις την αγγλική, Γεώργιος Παπανδρέου εις την ελληνική).

Αυτή η χυδαιότητα είναι ελευθερία; Πότε ο Βαλλιανάτος και η παρέα του θα καταλάβουν ότι ίσως είναι περισσότερα πράγματα από αυτά που καθορίζει η σεξουαλική τους ταυτότητα ; Πότε θα σταματήσουν να μας κοπανούν στην μούρη τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις;

Τα συμπεράσματα δικά σας.

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια.

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Ή ΑΝΕΚΔΟΤΟ ;

Αδέλφια Καλημέρα,

Η κατάσταση την οποία ζούμε δεν απέχει πολύ και από τα παλιά καλά ανέκδοτα. Ας θυμηθούμε ένα τέτοιο…

Φθινόπωρο και πρώτη μέρα στα θρανία για τους μαθητές του αμερικανικού κολεγίου. Η δασκάλα παρουσιάζει στα αμερικανάκια έναν καινούργιο συμμαθητή τους, τον Ιάπωνα Σακίρο Σουζούκι και το μάθημα αρχίζει με μερικές ερωτήσεις.

«Για να δούμε, λοιπόν, πόσο καλοί είστε στην αμερικανική ιστορίας», λέει η δασκάλα. «Ποιος είπε δώστε μου ελευθερία ή δώσε μου θάνατο»;

Κάποιοι μουρμουρίζουν, αλλά κανείς δεν σηκώνει το χέρι του, εκτός από τον Ιάπωνα: «Ο Πάτρικ Χένρυ το 1775 στη Φιλαδέλφεια», απαντά.

«Μπράβο Σουζούκι, και ποιος είπε: «Κυβέρνηση του λαού, από το λαό και για το λαό», ξαναρωτά την τάξη η δασκάλα.

«Ο Αβραάμ Λίνκολν, το 1863 στο Γκέτυσμπουρκ», απαντά πάλι ο Σουζούκι.

Η δασκάλα κοιτάζει αυστηρά την τάξη και λέει: «Ντροπή σας! Ο Σουζούκι είναι γιαπωνέζος και ξέρει την αμερικανική ιστορία καλύτερα από σας!»

Τη σιωπή στην τάξη σπάει μια μικρή φωνή πίσω από τα θρανία: «Ρε δεν πάτε να γαμηθείτε όλοι, μαλάκες γιαπωνέζοι!»

«Ποιος το είπε αυτό;;;», ρωτάει αυστηρά η δασκάλα; Ο Σουζούκι σηκώνει το χέρι του και χωρίς να περιμένει λέει: «Ο στρατηγός Μακάρθουρ, το 1942, στη διώρυγα του Παναμά και ο Λι Ιακόβα, το 1982, στη γενική συνέλευση της Τζένεραλ Μότορς».

Η τάξη βυθίζεται στη σιωπή. «Θέλω να ξεράσω», ακούγεται μια ξεψυχισμένη φωνή.

«Ποιος το είπε αυτό;;;»ξαναρωτάει με το ίδιο βλοσυρό ύφος η δασκάλα. Και ο Σουζούκι πετάγεται πάλι: «Ο Τζορτζ Μπους ο πρώτος, στον πρωθυπουργό Τανάκα κατά τη διάρκεια δείπνου στο Τόκιο, το 1991».

Ένας μαθητής σηκώνεται όρθιος και ξεσπάει: «Ρε δε μας παίρνεις καμιά πίπα, λέω εγώ!!!» Και ο Σουζούκι ψύχραιμα: «Μπιλ Κλίντον στη Μόνικα Λουίνσκι, το 1997, στο οβάλ γραφείο του Λευκού οίκου»

Δύο-τρεις μαθητές πετάγονται και φωνάζουν: «Αϊ γαμήσου ρε μαλακισμένο, Σουζούκι».

Ατάραχος ο γιαπωνέζος: «Βαλεντίνο Ρόσι, παγκόσμιο πρωτάθλημα μοτοσικλέτας, ράλι Νότιας Αφρικής, το 2002».

Κόλαση στην τάξη, οι μαθητές ουρλιάζουν και πετάνε καρέκλες. Η δασκάλα έχει σωριαστεί λιπόθυμη και ξαφνικά ανοίγει η πόρτα και μπαίνει ο διευθυντής: «Ε, μα την Παναγία δεν έχω ξαναδεί τέτοιοι μπουρδέλο!!!»

Και στο βάθος ακούγεται πάλι η φωνή του Σουζούκι: «Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κώστας Καραμανλής, το 2004, στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο της κυβέρνησής του».

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια.

ΥΓ : Ευχαριστώ το μέλος του φορουμ "Ραμπελάι" στο περιοδικό ρεσάλτο που μου το θύμισε

ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΑΔΩΝΙ ΕΛΛΗΝΑΡΑ

Αδέλφια καλησπέρα,

Πέρασε μια ολόκληρη εβδομάδα για να βρω έμπνευση και εκεί που η καλή μου με άκουγε να μονολογώ «πάει το έχασα»… ξαφνικά σαν άλλο Καρατζαφέρη είδα την Θεία φώτιση να μου χτυπά την πόρτα.

Θα ήθελα να ξεκινήσω γράφοντας σας ότι συμπάσχω με τον «σύντροφο» και κατατρεγμένο δεξιό, βουλευτή, βιβλιοπώλη, πατέρα μα πάνω απ’ όλα ΕΛΛΗΝΑ, Άδωνι Γεωργιάδη. Ο Άδωνις είναι ένας άνδρας που θαυμάζω. Κοντεύει να χάσει την φωνή του, ουρλιάζοντας για να μας κάνει καλύτερους ΕΛΛΗΝΕΣ. Έχει δει την τίμια επιχείρηση του να παραδίδετε στις φλόγες ουκ ολίγες φορές. Έχει δει αυτό το «αυτιστικό» γιο του Πλεύρη να του παίρνει την δημοσιότητα και πρόλαβε να δει το Βαϊτση Αποστολάτο να καταλαμβάνει την θέση του αντιπροέδρου της Βουλής.

Παρ’ όλες τις κακουχίες που ο Θεός του έστειλε, ο Άδωνις βαδίζει πάνω στο πρόγραμμα που είχε χαράξει από μικρό παιδί, παρέα με τον αδελφό του και εκεί που όλα έχουν πάρει τον δρόμο τους να σου η αγαπημένη του Ευγενία με την νέα της «ελληνοπρεπή» εκπομπή στον Ant1. Μετά από μια πάνλαμπρη καριέρα στην μουσική, η κυρά Ευγενία αποφάσισε να κάνει στροφή στην καριέρα της και να «ανακρίνει» τον κάθε λογής ψυχάκια που γουστάρει να γίνει ρεζίλι.

Το γεγονός θα με άφηνε παντελώς αδιάφορο αν ο ανήρ του ζεύγους δεν μου είχε ζαλίσει τους όρχεις εδώ και χρόνια για τον Θεμιστοκλή, τον Σοφοκλή και τους υπόλοιπους αρχαίους έλληνες που εμπορεύεται.

Γιατί πώς να το κάνουμε βρε Αδέλφια, η «στιγμή της αλήθειας» δεν προάγει πολιτισμό ούτε συνάδει με το πνεύμα των αρχαίων ημών προγόνων.

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια.

ΤΟ 4ο ΙΡΛΑΝΔΙΚΟ ΘΑΥΜΑ

Αδέλφια Καλημέρα,

Με καθυστέρηση μιας περίπου εβδομάδας αποφάσισα να γράψω για το 4ο ιρλανδικό θαύμα. Ναι, ναι καλά διαβάσατε… ακόμα και σήμερα γίνονται θαύματα. Φυσικά μπορεί να έχουν αλλάξει μορφή. Μπορεί να μην έχουμε νερό που σε δευτερόλεπτα θα γίνει κρασί ούτε και ψωμί που θα έρθει από τον ουρανό, όμως η κάθε εποχή έχει τα δικά της θαύματα.

Οι Ιρλανδοί μετά από την ανακάλυψη- θαύμα της Guinness, μετά από το γνωστό θαύμα της Ιρλανδικής οικονομίας και την δημιουργία του «κέλτικου τίγρη», μετά από το ΟΧΙ στο ευρωσύνταγμα… έφτασε η ώρα να βάλουν μπροστά για το 4ο τους θαύμα.

Την ώρα που η οικονομία στον πλανήτη «πάει» βόλτα, την ώρα που μέχρι και χθες μεγάλες τράπεζες αναζητούσαν κρατικές βοήθειες, οι Ιρλανδοί αποφάσισαν να «επιτεθούν». Πριν από πέντε μέρες (2-10) η Ιρλανδική κυβέρνηση με νόμο εγγυήθηκε το σύνολο των καταθέσεων στις 6 μεγαλύτερες τράπεζες του νησιού. Φυσικά στην χώρα μας τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά… Σε περίπτωση που κάποιος έχει 100.000€ σε καταθέσεις και η τράπεζα βαρέσει «κανόνι» το κράτος πρόνοιας σπεύδει και αποζημιώνει τον καταθέτη με το ποσό των 20.000€ (αυτό το ποσό είναι και το μεγαλύτερο που μπορεί να πάρει κάποιος σε τέτοια περίπτωση)…

… Και τώρα έρχεται ο μέσος κακόμοιρος Έλληνας μαλάκας (κατί σαν και εμένα δηλαδή) και ρωτά, «Μα καλά πως τα κατάφερε ο Αλογοσκούφης της Ιρλανδίας και γιατί ο δικός μας είναι τόσο άχρηστος ;»

… Και επειδή είναι πρωί πράγμα που κάνει ακόμα δυσκολότερο το κτύπημα του πληκτρολογίου και κατά συνέπεια την γραφή… παραθέτω ένα λινκ από ΤΑ ΝΕΑ του Σαββάτου που παρουσιάζει το τοπίο στην Ευρώπη αναφορικά με τις καταθέσεις.

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια.

ΥΓ: Στην φωτό διακρίνονται μικρές και τρυφερές Ιρλανδέζες που ξεχύθηκαν εις τας εξοχάς για να γιορτάσουν την εγγύηση των καταθέσεων.

Η ΣΟΥΠΕΡ ΚΛΙΚΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ

Αδέλφια καλησπέρα,

Έχουν περάσει σχεδόν 2 χρόνια από τότε που σταμάτησα να ασχολούμαι επαγγελματικά με το ποδόσφαιρό (όχι δεν ήμουν ποδοσφαιριστής). Είχα περάσει στον χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου από τον ιδιωτικό τομέα και μάλιστα από πολύ δύσκολη και απαιτητική βιομηχανία (μάρκετινγκ & διαφήμιση). Με το ποδόσφαιρο ασχολήθηκα 2,5 χρόνια και αν ο χρόνος με κάποιον τρόπο θα μπορούσε να γυρίσει πίσω είμαι σίγουρος ότι θα είχα πάρει άλλη απόφαση.

Σε αυτά τα 2,5 χρόνια γνώρισα ανθρώπους ανίκανους να φέρουν εις πέρας την πρόσθεση του 2 με το 2. Ανθρώπους ανίκανους να συντάξουν μια πρόταση πέντε λέξεων χωρίς να βάλουν 3 «και». Ανθρώπους που πέρα από την ματαιοδοξία τους δεν μπορούσαν να δουν τίποτα.

Προς το τέλος της σύντομης (ευτυχώς) καριέρας μου υπήρξα μάρτυρας όλων των διεργασιών «αναγέννησης» και «εκσυγχρονισμού» του ελληνικού επαγγελματικού ποδοσφαίρου με μπροστάρηδες την νέα γενιά παραγόντων. Νικολαΐδης, Π.Κόκκαλης, Γ. Βαρδινογιάννης, Πανόπουλος (και φυσικά μαζί τους ο Γκαγκάτσης) κατά των αδελφών Μητρόπουλου.

Όταν τον Φεβρουάριο του 2006 ο Πανόπουλος παρουσίασε την Super League, έφτασε στα χέρια μου το folder της παρουσίασης με ένα κάκιστο αρχείο power point μόλις 25 σελίδων που οι συγγραφείς του (γνωστή πολυεθνική εταιρεία συμβούλων) προσπαθούσαν να πείσουν τους πάντες ότι η SL ήταν ο μονόδρομος προς τον εκσυγχρονισμό.

Δύο πράγματα μου είχαν εντυπωθεί από αυτές τις σελίδες. Πρώτον, τρεις λάθος προσθέσεις στο business plan που είχαν σταθεί αρκετές ώστε να δείξουν πλασματικό αποτέλεσμα και οι λέξεις «Κεντρική Διαχείριση Τηλεοπτικών Δικαιωμάτων» που ήταν το καρότο ώστε να τσιμπήσουν οι μικρές ομάδες (Ιωνικός, Κέρκυρα, Εργοτέλης κλπ) .

Από τότε κύλησε μπόλικος χρόνος και τα χαΐρια της SL φάνηκαν. Χθες κατά την διάρκεια της ΓΣ του ΔΣ της SL αποφασίστηκε να στηρίξει τον Γκαγκάτση στις εκλογές της ΕΠΟ (4/10/2008). Με λίγα λόγια οι πρόεδροι των ομάδων αποφάσισαν να στηρίξουν τον κο. Γκαγκάτση, των άνθρωπο που κανένας εισαγγελέας δεν φάνηκε ικανός να τον οδηγήσει στην φυλακή αν και οι ποινικές διώξεις κατά του είναι πιο συχνές και από το χιόνι στην Ισλανδία.

Στην ίδια ΓΣ οι μεγάλοι του Ελληνικού ποδοσφαίρου δεν συμφώνησαν στην κεντρική διαχείριση του τηλεοπτικού προϊόντος με αποτέλεσμα η ψαλίδα στα χορηγικά έσοδα των ομάδων να παραμείνει ίδια.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά πριν μερικές μέρες ένας αξιόλογος ποδοσφαιριστής που πραγματικά τίμησε με την παρουσία του τα ελληνικά γήπεδα, ο Τόμας Ρατζίνσκι, έδωσε συνέντευξη σε βελγικό περιοδικό και χωρίς πολλά λόγια είπε ότι κατά την διάρκεια του περσινού πρωταθλήματος η Ξάνθη (ομάδα του Νταρτανιάν σωτήρα Πανόπουλου) «έστησε» και «έδωσε» παιχνίδι στον Εργοτέλη (ομάδα που υποστηρίζει Γκαγκάτση) ώστε να σωθεί και να πέσει ο Ατρόμητος.

Οι δύο παραπάνω ειδήσεις πέρασαν στα «μικρά» των εφημερίδων αφού οι μεγαλοδημοσιογράφοι (βλέπε κοντούς, χοντρούς με τιράντες, αλκοολικούς και ότι άλλο μπορείς να φανταστείς) τις έθαψαν.

Κατά τα άλλα Αδέλφια μου, συνεχίστε να πηγαίνετε γήπεδο, συνεχίστε να πιστεύετε ότι ο «ορφανός» ΠΑΟ βρήκε ΠΑΤΕΡΑ, ότι ο Νικολαΐδης δεν έχει βγάλει λεφτά από την ΑΕΚ κλπ…

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια.

ΒΟΗΘΕΙΑ... ΒΟΥΛΙΑΖΟΥΝ...

Αδέλφια καλημέρα,

Χθες όλο το βράδυ «έπιασα» τον εαυτό μου να βλέπει CNN προσπαθώντας να καταλάβω τι έγινε στην Αμερική με την καταψήφιση του σχεδίου Μπους (700 δις $) από την Βουλή των αντιπροσώπων. Σε μια πρώτη ματιά οι αντιπρόσωποι (αυτοί που έχουν άμεση σχέση με τον αμερικάνικο λαό) δεν αποδέχθηκαν την κρίση των τραπεζών να την πληρώσουν οι πολίτες, να την πληρώσει η μεσαία τάξη.

Αφού είδα σχεδόν όλες τις δηλώσεις των πρωταγωνιστών της ψηφοφορίας (Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικάνων) ξεκίνησαν τα ρεπορτάζ από την Ευρώπη. Μέσα στην Κυριακή η κρίση κατάφερε να περάσει τον Ατλαντικό και να χτυπήσει την Ισλανδία, Δανία, Γερμανία, Μπε.Νε.Λουξ. και Αγγλία. Εκατοντάδες χιλιάδες υποθήκες, δάνεια, καταθέσεις καθώς και συνταξιοδοτικά ασφαλιστικά προγράμματα είναι στον αέρα. Οι διοικητές και οι διευθυντές των τραπεζών μετά τα meetings τους «φυγαδεύονται» με πολυτελείς μερσεντές αφήνοντας πίσω χάος.

Οι άνθρωποι (διοικητές κλπ) που μέχρι χθες ήταν πολέμιοι του κρατισμού και υπέρμαχοι της ιδιωτικής πρωτοβουλίας-κερδοσκοπίας, τρέχουν πανικόβλητοι σε πρωθυπουργούς και υπουργούς εκλιπαρώντας για κρατική βοήθεια και κρατικοποιήσεις. Οι κυβερνήσεις των Άγγλων των Γερμανών και των κρατών της Μπε.Νε.Λουξ που μέχρι και τον προηγούμενο μήνα πίεζαν την Ιταλία και την Ελλάδα για το «κλείσιμο» την Ολυμπιακής και της Alitalia με αφορμή τις κρατικές χρηματοδοτήσεις, ψήφισαν με την ευλογία της Ε.Ε. τεράστιες χρηματοδοτήσεις προς τις ούτως η άλλως προβληματικές τράπεζες. Με λίγα λόγια δεν φτάνει που μέχρι και σήμερα μεγαθήρια όπως η Fortis και η Bradford and Bingley ξεζούμιζαν τους πολίτες τώρα οι ίδιοι πολίτες καλούνται μέσω της αύξησης της φορολογίας να σώσουν αυτά τα μεγαθήρια.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά και ενώ ο καπιταλισμός είναι πιο ευάλωτος από ποτέ εμείς ας μην ταραζόμαστε… ας δώσουμε ακόμα μια ψήφο εμπιστοσύνης στην ΝΔ… ας μαλώσουμε με τους κολλητούς μας για το ποιος ανάμεσα στον βλάκα και τον τετράβλακα είναι καταλληλότερος για πρωθυπουργός… ας δώσουμε μια ψήφο διαμαρτυρίας στην ροζ αριστερά που συνεχίζει να μαζεύει εκατό νοματαίους στις εκδηλώσεις της και πάνω από 10% στις δημοσκοπήσεις.

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια

ΔΕΛΤΙΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΠΑΠΑΡΟΛΟΓΙΕΣ

Αδέλφια Καλησπέρα,

Τελικά πρέπει να έχουμε τα χειρότερα δελτία ειδήσεων στο πλανήτη. Είμαι σίγουρος ότι ακόμα και ο μικρότερος τοπικός τηλεοπτικός σταθμός στην Αλάσκα έχει ποιοτικότερο δελτίο ειδήσεων από το σύνολο των ιδιωτικών και κρατικών καναλιών της μπανανίας μας.

Εδώ και 9 μέρες το πρώτο θέμα σε όλα τα κανάλια (άντε την γλυτώνει το star που παίζει την πρεμιέρα της Τζούλια Αλεξανδράτου) είναι τα γκάλοπ. Με την εμφάνιση της πρώτης κάρτας αρχίζει το πανηγύρι. Την στιγμή που θα τελειώσει η ανάγνωση της κάρτας να σου και οι γυρολόγοι βουλευτές τηλεκανάληδες να ζαλίζουν από την μια τα αυτάκια μας με παπαρολογίες και να γεμίζουν από την άλλη τον τηλεοπτικό χρόνο των δελτίων. Αφού έχουμε ακούσει ότι μπορεί να βάλει νεοέλληνα νους αρχίζουν να «πέφτουν» με απίστευτη ταχύτητα όλες οι άλλες ειδήσεις που σίγουρα είναι πιο ενδιαφέρουσες από το ποιος από τους δύο ανίκανους είναι καταλληλότερος για πρωθυπουργός.

Κάπου εκεί μου γεννιούνται και δυο ερωτήματα.

ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΡΩΤΟ : Πως μπορεί να πάει μια χώρα μπροστά όταν η κυβέρνηση και η αξιωματική αντιπολίτευση της, έχουν ως μέλημα την ανατροπή των γκάλοπ και όχι την καθημερινότητα ; (Μην γυρίσει και μου πει κανείς ότι τα γκάλοπ αντικατοπτρίζουν την καθημερινότητα… γιατί θα τον στείλω στον έξω από ‘δω…)

ΕΡΩΤΗΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟ : Τελικά μήπως θα πρέπει να αλλάξουμε εκείνο το σύνθημα που πρωτακούστηκε την δεκαετία του 80… «το μέλλον μας δεν είναι ο καπιταλισμός…» και να το κάνουμε «Το μέλλον μας δεν είναι ο δικομματισμός, είναι ο νέος κόσμος ο σοσιαλιστικός».

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια.