Σάββατο, 27 Δεκεμβρίου 2008

ΑΓΙΕ ΜΟΥ ΒΑΣΙΛΗ...




Αδέλφια Καλημέρα,




Πιστός στα ήθη και τα έθιμα του τόπου μας αποφάσισα και φέτος να γράψω γράμμα στο συμπαθητικό χοντρό "σύντροφο" και να του ζητήσω το δώρο μου.




Αυτό λοιπόν που θέλω φέτος Άγιε μου είναι...

Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2008

MERRY...




Αδέλφια Καλησπέρα,




Χρόνια Καλά.




Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια.

Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2008

ΓΗΠΕΔΟ Ή VOVOΓΗΠΕΔΟ ;


Αδέλφια καλημέρα,

Με αρκετό ενδιαφέρον παρακολουθώ τις τελευταίες μέρες τις εξελίξεις σχετικά με το θέμα ανέγερσης του νέου γηπέδου του ΠΑΟ. Αν κάτι μου έχει μείνει από την θητεία μου στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο, αυτό είναι, η ανάγκη για προσεκτική δεύτερη ματιά πίσω από το ότι δείχνει αυτονόητο.

Πολλοί πιστεύουν ότι το γήπεδο του ΠΑΟ στο Βοτανικό είναι πλέον μια «μάχη» μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και της οικογένειας του ΠΑΟ. Δυστυχώς δεν είναι έτσι… Πάμε να μετρήσουμε προσεκτικά τους εμπλεκόμενους και μετά να δούμε το ρόλο τους.

Στην θέση του πρώτου εμπλεκόμενου πρέπει να βάλουμε τις ΣΥΝΙΣΤΩΣΕΣ του ΣΥΡΙΖΑ.

Το βασικό που πρέπει ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ να καταλάβουν στην Κουμουνδούρου είναι ότι η πολυφωνία δεν κάνει πάντα καλό. Από την μια έχουμε τον Ψαριανό (ρε κοίτα ποιοι γίνονται βουλευτές) να δηλώνει «Εμείς λέμε ναι στα γήπεδα εκτός πολεοδομικού ιστού πόλης» και από την άλλη οι δύο αρχηγοί να λένε όχι στην δημιουργία του γηπέδου (μέχρι και την προηγούμενη εβδομάδα) και μετά να λένε ΝΑΙ ΜΕΝ ΑΛΛΑ (κλασσική στάση ΣΥΡΙΖΑ).

Κάτι άλλο που πρέπει να καταλάβουν στην Κουμουνδούρου… δεν είναι όλοι οι έλληνες χρυσόψαρα. Μερικοί από εμάς έχουμε μνήμη. Το 2006 η πολιτική δημοτική παράταξη «θαύμα», που ακούει στο όνομα «ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ» ήταν ανοικτά και επίσημα (με δελτία τύπου) ΚΑΤΑ της διπλής ανάπλασης στον Βοτανικό και μιλούσε για οικονομικό σκάνδαλο.

Στην θέση του δεύτερου εμπλεκόμενου έχουμε τον δήμαρχο της Αθήνας που σαν άλλος μπεμπές που του πήραν το παιχνίδι φωνάζει «Εγώ θα κάνω την διπλή ανάπλαση και ας με βρίζουν».

Μάλλον η λέξη «ανάπλαση» για τον εχθρών των νερατζιών Κακλαμάνη είναι συνώνυμη με τα εμπορικά κέντρα.

Τρίτος εμπλεκόμενος ο κύριος τρέχω τρέχω Άρης Βωβός. Ότι και να γράψω εδώ νιώθω τις λέξεις να χάνουν το νόημα τους. Η χώρα που πριν μερικούς μήνες έβλεπε τον Βγενόπουλου να μπαίνει με το ύφος καρδινάλιου στην Βουλή, πλέον παρακολουθεί ακόμα ένα επιχειρηματία να ξεπερνάει τα όρια της αλαζονείας.

Η οικογένεια που έχει «αναπλάσει» την λεωφόρο Κηφισίας τώρα έβαλε πλώρη και για τον Βοτανικό. Το πρόβλημα είναι ότι δεν της βγήκε εύκολα το «παιχνίδι» με αποτέλεσμα να πάρουμε μαθήματα λαϊκισμού από τον επιχειρηματία. Εν αρχή έβαλε μπροστά τους εργαζόμενους. Στην συνέχεια μας «φόβισε» με την δήλωση του περί διάλυσης της ομάδας μπάσκετ του Αμαρουσίου όπου του ανήκει και αφού δεν έπιασε ούτε αυτό το χαρτί έπαιξε τα ρέστα του στον ρόλο «είμαι ταλαιπωρημένος, μην με χτυπάτε άλλο».

Τέταρτος και τελευταίος εμπλεκόμενος είναι ο ΠΑΟ, του οποίου η απαίτηση για νέο γήπεδο ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΑ ΓΙΑ ΠΕΡΑ δίκαιη. Όμως οι μεν φίλαθλοι του ΠΑΟ θέλουν γήπεδο, η δε διοίκηση του ΠΑΟ θέλει γήπεδο-εμπορικά κέντρα. Όπως μπορεί να καταλάβει και ένας μαθητής της πρώτης δημοτικού, μιλάμε για 2 διαφορετικά πράγματα.

Για μένα προσωπικά η αλήθεια είναι μόνο μια. Ο ΣΥΡΙΖΑ για ακόμα μια φορά τα έκανε «μούτι». Στο τρέξιμο για τα ψηφαλάκια των οικολογικά ευαισθητοποιημένων έχασε την μπάλα. Πέντε άνθρωποι, πέντε διαφορετικές φωνές και κάπου εκεί ένα ΣτΕ που έδειξε οικολογική ευαισθησία με την απόφαση του. Το κακό είναι ότι την ανικανότητα του ΣΥΡΙΖΑ για ολοκληρωμένη πολιτική θα την πληρώσει για ακόμα μια φορά ο Αθηναίος, αφού στο τέλος οι επιχειρηματίες θα κάνουν ότι θέλουν.

Η ελπίδα για να πάνε όλα καλά (και γήπεδο και σεβασμός στις ζωές μας) είναι η εξής. ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ… από τα 220 στρέμματα της περιοχής ο κος. Βωβός θέλει να παραδώσει ΜΟΝΟ 20 στρέμματα πρασίνου και αυτό σίγουρα είναι ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ και όχι ανάπλαση.

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια

Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2008

NO MORE "ΠΛΙΑΤΣΙΚΑ"


Αδέλφια καλησπέρα,

Με την βοήθεια του παιδικού μου φίλου, του Αλέκου, είμαι εδώ για να φωνάξω κάτι που θέλω εδώ και τουλάχιστον 2-3 πρωτοχρονιές…

… ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΠΛΙΑΤΣΙΚΑ (ΜΕ Ή ΧΩΡΙΣ τα μουσικά σύνολα της ΕΡΤ θα ήθελα να προσθέσω).

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια.
photo : amartolipoli

Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2008

ΓΙΝΑΜΕ "ΜΠΟΥΚΑΛΙ"


Αδέλφια Καλησπέρα,


Η στιγμή που η ζήλια που ένιωθα τόσα χρόνια βλέποντας διάφορες πόλεις του κόσμου να "κοσμούν" τις διαφημιστικές καμπάνιες της ABSOLUT έφτασε στο τέλος της...


... Πλέον γίναμε (και) "ΜΠΟΥΚΑΛΙ".


Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια.

Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου 2008

ΚΑΘΡΕΠΤΗ, ΚΑΘΡΕΠΤΑΚΙ ΜΟΥ, ΠΩΣ ΜΕ ΒΛΕΠΟΥΝ ;

Αδέλφια Καλημέρα,

Πριν από λίγο ένας νέος μπλογκόφιλος μου έστειλε ένα πολύ ενδιαφέρον εμαιλ. Ο Ιπτάμενος Ολλανδός κατάφερε να μας "δώσει" το πως είδε να γεγονότα ένας αλλοδαπός πολίτης της πρωτεύουσας και μάλιστα Νεο Ζηλανδός.


Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε την ελληνική μετάφραση του κειμένου, ενώ εδώ υπάρχει το πρωτότυπο γράμμα στα αγγλικά. Για ακόμα μια φορά ΜΠΡΑΒΟ βρε "ιπτάμενε".



Μετάφραση:Πομπώδη λόγια για τις ταραχές στην ΑθήναΤου Rowan Thorpe


"Στις 6 Δεκεμβρίου 2008, ένας νεαρός έπεσε νεκρός από πυροβολισμούς από την αστυνομία στα Εξάρχεια. Σύμφωνα με την αστυνομία ήταν μια ομάδα "από περίπου 30 άτομα που ρίχνουν πέτρες" προς το περιπολικό. Σύμφωνα με άλλες πηγές, ήταν "μια μικρή ομάδα". Σύμφωνα με άλλες πηγές ήταν μετά από λογομαχία.

Αυτό έχει κλιμακωθεί σε ταραχές σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, ιδιαίτερα στην Αθήνα. Όσον αφορά αυτές τις παράλογες εκδηλώσεις , ως συνήθως, είμαι αηδιασμένος από τον τρόπο που τα περισσότερα μέσα μαζικής ενημέρωσης δράττωνται της ευκαιρίας να χειραγωγήσουν τους θεατές / αναγνώστες διαστρεβλώνοντας ιστορίες και υποκινώντας προκαταλείψεις, και απόψεις εντυπωσιασμού.

Για τα πραγματικά εμπλεκόμενα μέρη, έχω να πω τρία πράγματα ... ... για τη λεγόμενη "αστυνομία", παραθέτω: Ο νομοθέτης, απ'όλους τους ανθρώπους, οφείλει περισσότερη υποταγή στο δίκαιο. Αυτόν περισσότερο απ'όλους πρέπει να υποχρεώνει ο νόμος. Αλλά είναι καθολική αδυναμία της ανθρωπότητας, αυτό που μας δίνεται για να διαχειριστούμε να το φανταζόμαστε δικό μας. - H. G. Wells

... και για τους λεγόμενους "αναρχικούς", παραθέτω: Το σήμα του ανώριμου ανθρώπου είναι ότι θέλει να πεθάνει ευγενικά για μια αιτία, ενώ το σήμα του ώριμου ανθρώπου είναι να θέλει να ζήσει ταπεινά για ένα. - Wilhelm Stekel

... και για τους λεγόμενους "δημοσιογράφους", παραθέτω: Πάντα υπάρχει ελπίδα όταν οι άνθρωποι αναγκάζονται να ακούσουν και τις δύο πλευρές. Είναι όταν παρίστανται μόνο σε μία που ισχυροποιούν τα λάθη σε προκαταλήψεις, και έτσι η ίδια η αλήθεια παύει να έχει ως αποτέλεσμα την αλήθεια, διότι μεγαλοποιείται σε ψεύδος. - John Stuart Mill ( "On Liberty"), 1859

Κατά τα άλλα αναφέρομαι στην "αστυνομία", "αναρχικούς", και "δημοσιογράφους" σε εισαγωγικά, με σκόπιμο σαρκασμό, επειδή όσο μπορώ να δω, μια ανησυχητική πλειοψηφία όλων αυτών των τριών κατηγοριών δεν είναι πράγματι αυτό που ισχυρίζονται ότι είναι. Ανησυχητικά, οι περισσότεροι από αυτούς είναι στην πραγματικότητα ανώριμα άτομα, αγράμματοι ημιμαθείς που τρέχουν και παίζουν "κλέφτες και αστυνόμους", κάνοντας την κατάσταση να επιδεινώνεται σταθερά για εμάς που προσπαθούμε να κάνουμε μια πραγματική, διαρκή, θετική διαφορά. Έχω χάσει τον λογαριασμό πόσες φορές έχω έλθει σε συζήτηση με νέους που κάνουν μεγάλους, ηρωικούς ισχυρισμούς για το επίπεδο των γνώσεων και των κινήτρων που διακατέχονται αυτοί και οι συμμαθητές τους όσον αφορά τον "αναρχικό σκοπό", αλλά όταν διερεύνησα το βάθος των γνώσεών τους σχετικά με την πραγματική αναρχική θεωρία (ως ένα σύστημα πολιτικών και οικονομικών εννοιών που χρονολογείται από το 1600 κιόλας, ενδεχομένως και νωρίτερα, και η οποία δεν έχει τίποτα να κάνει με τη χαοτική βία), γρήγορα επανέρχονται χωρίς ανάσα και με στόμφο,σε τίποτα άλλο παρά "κάτω το σύστημα, φίλε!".

Επίσης, είχα πολλές ευκαιρίες να παρευρίσκομαι και να παρακολουθώ ευερέθιστους μικρούς σε ηλικία αστυνομικούς να κάνουν πράγματα που συνορεύουν με βίαιες αντιδράσεις, σε τομείς όπως η Ομόνοια και Εξάρχεια, και μπόρεσα να διακρίνω ότι ο μεγαλύτερος λόγος που βάζουν τον εαυτό τους μέσα στην αστυνομική ακαδημία ήταν ότι θα μπορούσαν νόμιμα να φέρουν όπλο.

Για αυτούς τους ανθρώπους παραθέτω (από http://www.wikipedia.org): Η λέξη "αναρχία" χρησιμοποιείται συχνά από μη αναρχικούς ως υποτιμητικός όρος, που προορίζεται να υποδηλώνει την έλλειψη ελέγχου και αρνητικά χαοτικό περιβάλλον. Για αυτό το λόγο, ορισμένοι ακτιβιστές έχουν αυτο-προσδιοριστεί ως σοσιαλιστές ελευθερίας. Σε πιο πρόσφατες περιόδους η λέξη αντιεξουσιαστές έχει προσφέρει άλλο ένα παρόμοιο αυτο-προσδιορισμό. Ωστόσο, οι αναρχικοί υποστηρίζουν ακόμη ότι αναρχία δεν σημαίνει μηδενισμός, ανομία, ή η πλήρης απουσία κανόνων, αλλά μάλλον μία αντι-εξουσιαστική κοινωνία που βασίζεται στην αυθόρμητη τάξη των ελεύθερων ατόμων σε αυτόνομες κοινότητες, που λειτουργούν υπό τις αρχές της αμοιβαίας βοήθειας, του εθελοντικού συναιτερισμού, και της άμεσης δράσης.

... και η συμβουλή μου προς όλους αυτούς τους ανθρώπους είναι: Εκπαιδεύστε τους εαυτούς σας. Μην ισχυρίζεστε κρατάτε μια σημαία για μια αιτία που δεν καταλαβαίνετε ακόμη. Επίσης, μην ισχυρίζεστε ότι έχετε ένα επίπεδο αρχής, η οποία εκτείνεται πέρα από το επίπεδο ωριμότητας και ευθύνης σας. Αυτό προσβάλλει όσους πραγματικά έχουν κατανοήσει τα αίτια, και έχουν στην πραγματικότητα το αίσθημα της ευθύνης. Εάν χρησιμοποιείτε ένα μοντέρνο όνομα ως δικαιολογία για να βρίσκει διέξοδο ο θυμός σας κάθε φορά που δεν έχετε ότι ζητάτε από τη ζωή, τότε δεν είσαι αναρχικός, σοσιαλιστής ή "Αστυνομική Αρχή". Είστε απλώς ένας αμόρφωτος βάνδαλος, που καταστρέψει ότι κέρδισαν με σκληρή προσπάθεια τα ώριμα μέλη αυτής της κοινωνίας που είναι ήσυχα και προσπαθούν να φτιάξουν ένα καλύτερο μέρος για να ζήσουν τα παιδιά μας.

Αφού έζησα στα Εξάρχεια για αρκετά χρόνια, και βλέποντας τα γελοία γεγονότα που γινόταν κάτω από το παράθυρο μου κάθε 17 Νοεμβρίου, εχω μείνει με μια εντύπωση. Με εξαίρεση κυριολεκτικά, ενός ή δύο ατόμων μόνο, ήταν μια δικαιολογία για μια ομάδα νέων κακοποιών με κουκούλες για να έχουν μια κάποια "μάχη" με μια ομάδα νέων κακοποιών με στολές. Αυτό με τη σειρά του θα δώσει την ευκαιρία σε ορδές ανεύθυνων "Ρεπόρτερ" να γράψουν ή να μεταδώσουν με παράλογο τρόπο μη ρεαλιστικά "άρθρα" (με τη μουσική υπόκρουση Mahler soundtracks και ειδικά εφέ) σχετικά με τούτη τη "σύγκρουση των Τιτάνων", η οποία θα δώσει όλους τους "καναπεδάκηδες" στο σπίτι μια σύντομη στιγμή ενθουσιασμού, να τους "ταράξει" από την απογοητευτική ανία της ζωής τους για τουλάχιστον μία ημέρα ή δύο. Το επίπεδο της κακογουστιάς είναι τόσο υψηλό που με αρρωσταίνει.

Εν τω μεταξύ, το μεγαλύτερο έγκλημα όλων είναι ότι "οι άνδρες πίσω από την κουρτίνα" (πολιτικοί και διεθνείς διακινητές χρημάτων) πάντα χρησιμοποιούν συστηματικά τα γεγονότα αυτά για να ξεπλύνουν, να καλύψουν, και να αποπροσανατολίσουν την προσοχή του κοινού, ενώ ταυτόχρονα προωθούν τις πιο ελεεινές πολιτικές και νομοθεσίες.

Εάν εσείς, οι άνθρωποι στους δρόμους συνειδητοποιήσετε πόσο πολύ σας χρησιμοποιούν σε αυτό το διεστραμμένο παιχνίδι σκακιού, ως πιόνια περισπασμού ώστε οι βασιλιάδες και βασίλισσες (και στις δύο πλευρές) να κάνουν ακριβώς αυτό που θέλουν (και πάντα ήθελαν), τότε θα θυμώσετε πραγματικά. Και τότε πραγματικά θα θέλετε να κάνετε κάτι πιο ουσιαστικό απ' το να πετάτε μολότωφ και να καδραίνετε αστυνομικά ρόπαλα. Και αν ήταν οι "ρεπόρτερ" να συνειδητοποιήσουν πόσο πολύ η ελατότης τους γίνεται κυνικά αντικείμενο εκμετάλλευσης από πλούσιους, ισχυρούς άνδρες για την αύξηση του πλούτου τους και τον έλεγχο, θα είσασταν ίσως αρκετά θυμωμένοι ώστε να ελευθερώσετε τον εαυτό σας από το με χρήματα τροφοδοτούμενο τσίρκο των μέσων μαζικής ενημέρωσης και να αναφέρετε πράγματι κάποια Αλήθεια.

Η βία και ο αυθόρμητισμός δεν είναι Μεγάλοι, και δεν είναι Έξυπνοι. Είναι παιδιάστικο και όταν ο καθένας συμπεριφέρεται παιδαριωδώς για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, τα παιδιά αναπόφευκτα καταλήγουν να χάσουν τη ζωή, και όλοι παιδαριωδώς δείχνουν με το δάχτυλο όλους τους λάθος ανθρώπους. Εκπαιδεύστε τους εαυτούς σας. Ή όλοι θα πνιγούμε σε μια γεμάτη μίσος άγνοια ... "


Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια.

Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2008

(χωρίς) ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΗ

Αδέλφια Καλησπέρα,

Αφήνω πίσω μου τις εκδηλώσεις του κόσμου, το «πλιάτσικο» των καναλιών, των δύο μεγάλων κομμάτων και των ροζ αριστερών καθώς και το πραγματικό πλιάτσικο. Αφήνω πίσω μου όλα αυτά και ΡΩΤΑΩ (χωρίς) ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΗ…

… Το ανθρωποειδές που αμαυρώνει καθημερινά και συστηματικά το δικηγορικό σώμα, πότε θα χάσει την άδεια του ; Τι πρέπει να γίνει ώστε τα ΜΜΕ να φτάσουν στο σημείο που θα σταματήσουν να του δίνουν «βήμα»; Γιατί αν γίνει κάτι τέτοιο (του πάρουν το βήμα)… τότε ο κοντός θα μαραζώσει με αποτέλεσμα να μας αφήσει ήσυχους.

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια.

Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2008

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ


Αδέλφια καλησπέρα,


Ότι είχα να πω για την επικαιρότητα τα είπαν άλλοι. Εγώ το μόνο που έχω να προσθέσω είναι το εξής :


" Φίλε Πασόκε, ΧΑΛΑΡΩΣΕ. Μην ξεχνάς τον νεκρό του 1985, γιατί εγώ δεν το ξεχνώ. Φίλε Πασόκε μην στήνεις αντιπολίτευση πάνω από ένα νεκρό παιδί. Φίλε Πασόκε οι 3 μονάδες πάνω από τους ανίκανους δεν είναι νίκη".


Με λίγα λόγια... τα ίδια σκατόμουτρα βλέπω από το 1974 και πέρα.


Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια.

Τρίτη, 2 Δεκεμβρίου 2008

I SHOOT THE BARBIE


Αδέλφια καλησπέρα,

«I am a Barbie girl in the Barbie world»… με αυτούς τους στίχους θα έπρεπε να κλείνει το βιβλίο της αξιότιμης ΚΥΡΙΑΣ Εύης Τσέκου.

Σχεδόν ένα χρόνο μετά το bungee jumping του «χοντρού» στην Καρνεάδου, έρχεται ο πατέρας της δημοσιογραφίας – τενίστας, να συνταράξει το πανελλήνιο με την έκδοση του βιβλίου της Τσέκου. Όλοι πλέον έχουμε την ευκαιρία να μάθουμε από πρώτο χέρι το πώς κάποιος μπορεί να αμαρτήσει για το δημόσιο.

Η αποκαθήλωση της Barbie σε όλο της το μεγαλείο. Η στερεότυπη εικόνα της ξανθιάς Barbie που κυνηγάει το Ken με στόχο την μαγευτική ζωή στον κόσμο της Mattel μας «τελείωσε». Πλέον τίποτα δεν γίνετε για την βίλα, την πισίνα, την Mercedes, τα μεταξωτά σεντόνια, τα 4 ξανθά κουτσούβελα, το λαμπραντόρ ή τα Χριστούγεννα στο Gstaad. Μια νομιμοποίηση στο δημόσιο είναι αρκετή. Οι καιροί άλλαξαν και την θέση της Mattel την παίρνει η Ελλάδα των Καραμανλή – Παπανδρέου, έτοιμη να κατασκευάσει την νέα Barbie - Τσέκου ενώ από εδώ και πέρα τον Ken θα τον βρίσκουμε στο «καλούπι» των χιλιάδων Ζαχοπουλέων που αλωνίζουν την χώρα από την μεταπολίτευση μέχρι και σήμερα.

Καλό «παιχνίδι» στην Mattelλάδα…

… Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια.

Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2008

ΠΡΟΧΕΙΡΟΣ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

Αδέλφια Καλησπέρα,

Χωρίς πολλά πολλά πάμε γρήγορα στο απολογισμό των τελευταίων 5 ημερών…

Ινδία : 197 νεκροί (έτσι λένε οι Άγγλοι)

Ιράκ : 78 νεκροί τις 3 τελευταίες μέρες ΜΟΝΟ από βομβιστικές επιθέσεις

Νιγηρία : 421 νεκροί

Βραζιλία : 117 νεκροί (Πλημμύρες)

Ταϊλάνδη : 350.000 δυτικοί εγκλωβισμένοι από την κατάληψη στο αεροδρόμιο

Κίνα : 155 παιδιά σε εντατικές μονάδες (μελαμίνη) και άλλα 294.000 νοσούν

… αλλά τι γράφω και τι διαβάζεις βρε Αδελφέ… Το Βατοπ€δι να είναι καλά, ο άντρας της Μανωλίδου, οι ειδήσεις του Star και ο καραγκιόζης νομάρχης… το κέφι μας σιγά σιγά θα φτιάξει…

…Έτσι και αλλιώς τα παραπάνω είναι ΜΟΝΟ ΝΟΥΜΕΡΑ.

Χαιρετίσματα στο σπίτι Αδέλφια.